Άγγελος Αντωνόπουλος
Ο Άγγελος Αντωνόπουλος (Πειραιάς, 16 Ιανουαρίου 1932[2]) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Ολύμπια, κοντά στην Αρχαία Ολυμπία (κατάγεται από τη Γορτυνία) και μεγάλωσε στα Ταμπούρια και στην Αρχαία Ολυμπία. Ο τόπος αυτός επηρέασε τη σκέψη του και τη ζωή του. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Tέχνης Κάρολος Κουν. Επί πολλά χρόνια υπήρξε και ο ίδιος δάσκαλος υποκριτικής.
Καριέρα
Ως ηθοποιός υπηρέτησε όλα τα είδη του θεάτρου. Ξεκίνησε παίζοντας σε παραστάσεις μεγάλων συγγραφέων Ελλήνων και ξένων υπό την καθοδήγηση του μεγάλου Καρόλου Κουν. Μετά τον Κουν, η διαδρομή του στο θέατρο συνεχίστηκε σε συνεργασία με τον Δημήτρη Μυράτ στο θέατρο Μουσούρη.
Από το 1962 και για δέκα χρόνια συμμετείχε σε μεγάλους θιάσους. Συνεργάστηκε με όλες τις πρωταγωνίστριες και τους πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου, σε όλα τα θεατρικά είδη: "Ιούλιος Καίσαρ" (του Σαίξπηρ), "Η άνοδος του Αρτούρου Ούι" (του Μπρεχτ), "Έρωτες των τεσσάρων Συνταγματαρχών" (του Ουστίνοφ), "Ο γλάρος" (του Τσέχωφ), "Τοβάριτς" (του Ζακ Ντε Βαλ) κ.ά.
Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του με την Εκδρομή και την Παρένθεση του Τάκη Κανελλόπουλου.
Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον Βασίλη Γεωργιάδη, τον Ντίνο Δημόπουλο, τον Γιάννη Δαλιανίδη, τον Ερρίκο Ανδρέου, τον Γιώργο Τζαβέλλα και τον Φιλοποίμενα Φίνο. Συνολικά έχει παίξει σε πάνω από 30 ταινίες.
Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του 1971, μετά από πρόταση του σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη να παίξει στο τηλεοπτικό σίριαλ Άγνωστος πόλεμος (του Νίκου Φώσκολου) . Άλλες σειρές είναι Οι Πανθέοι (του Τάσου Αθανασιάδη), Το φως του Αυγερινού, Μαντάμ Σουσού, Ουράνιο Τόξο, Οικογένεια-Οικογένεια Καζίνο, Συμφωνία Σιωπής, Πρόβα νυφικού. Τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στα Παιδιά της Νιόβης το 2004.
Υπήρξε για πολλά χρόνια, δάσκαλος σε Δραματική Σχολή.
Συνεργασίες
Συνεργάστηκε με τον Αλέξη Μινωτή, την Κατίνα Παξινού, τη Βέρα Ζαβιτσιάνου, τον Μάνο Κατράκη, τον Ερρίκο Ανδρέου, τον Βασίλη Γεωργιάδη κ.ά. Έπαιξε στο θέατρο τον Καρλ Μαρξ το 2007.
Συγγραφέας
Έχει γράψει το μυθιστόρημα Οι επιβάτες του φεγγαριού (Εκδόσεις Αιώρα, 2006) και την ποιητική συλλογή Αφύλακτη διάβαση (Εκδόσεις Αιώρα, 2011).
Μιλάει αγγλικά και γαλλικά και κατοικεί μόνιμα στη Νέα Φιλοθέη.
Φιλμογραφία
| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1964 | Ένας μεγάλος έρωτας [3] | σοφέρ |
| Εγωισμός [3] | αδελφός Γιώργου | |
| Το δόλωμα[4] | αστυνομικός | |
| Δεσποινίς Διευθυντής [3] | κύριος Μακράκης | |
| 1965 | Το χώμα βάφτηκε κόκκινο [3] | Κώτσος |
| Η γυνή να φοβήται τον άνδρα | αστυνομικός | |
| Δύσκολοι δρόμοι | Μίλτος | |
| Το νησί της Αφροδίτης | Κυριακούλης | |
| Ο επαναστάτης | ||
| 1966 | Ο παρθένος | πρόεδρος |
| Η 7η ημέρα της δημιουργίας [5] | ιδιοκτήτης συνεργείου | |
| Κοινωνία, ώρα μηδέν[6] | Πολιάσκι | |
| Κατηγορώ τους ανθρώπους [3] | Αλέξης Πλατωνίδης (Άριελ) | |
| Ο ζεστός μήνας Αύγουστος | εισαγγελέας | |
| Εκδρομή [7] | Κώστας [8] | |
| Σύντομο διάλειμμα | Σπύρος | |
| 1967 | Κοντσέρτο για πολυβόλα [3] | ταγματάρχης |
| Ερασταί του μεσαίου τοίχου | συγγραφέας | |
| Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω | Στάθης Καρατάσος [9] | |
| 1968 | Θύελλα στο σπίτι των ανέμων | Άλκης Βελλής |
| Μπροστά στην αγχόνη | ταγματάρχης Στίβενς | |
| Παρένθεση | συνεπιβάτης [10] | |
| 1969 | Ο μικρός δραπέτης [11] | Βασίλης |
| Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα [3] | Ζάχος | |
| Στον δάσκαλό μας με αγάπη | δάσκαλος | |
| Η ώρα της αλήθειας | παπάς | |
| Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά [3] | Άγγελος | |
| Πανικός [3] | Βασίλης Μακρίδης | |
| 1970 | Ορατότης μηδέν [12] | Νικολάου |
| Ένας Γερμανός στα Καλάβρυτα | Ματίας Κρούγκερ [13] | |
| Η ανταρσία των δέκα | καπεταν-Νικόλας | |
| Μια γυναίκα στην αντίσταση' | Χανς Φίσερ | |
| Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ | λοχαγός Σουλτς | |
| 1971 | Σ' αγαπώ [3] | Δημήτρης Βρανάς |
| Φρενίτις | Δημήτρης Παΐζης | |
| Παπαφλέσσας / Η μεγάλη στιγμή του ΄21 [3] | Εμμανουήλ Ξάνθος | |
| 1972 | Αναζήτησις | Θάνος Βεργής [14] |
| 1973 | Ζήτημα ζωής και θανάτου | αστυνόμος Αλεξανδρής |
| Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές [3] | Νικηφόρος Αυγέρης / Χάρης | |
| 1977 | Η μεγάλη απόφασις | αστυνόμος |
| 1980 | Πονηρό θηλυκό, κατεργάρα γυναίκα [7] | Αλέξης Αλεξάνδρου |
| Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο. | Τομ | |
| 1982 | Το ευτυχισμένο πρόσωπο της Λεωνόρας [7] | Θάνος |
| 2001 | Αλεξάνδρεια | πατέρας Έλενας |
| Κλέφτης ή η πραγματικότητα | ||
| 2010 | Το πέταγμα του κύκνου | δήμαρχος |
Θέατρο
Πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες έχει παίξει ο Αγγ. Αντωνόπουλος ως ηθοποιός.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Παραπομπές
- 1 2 BiblioNet. 65212. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2020.
- ↑ Άγγελος Αντωνόπουλος - Ελληνική Δισκογραφία
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 «Άγγελος Αντωνόπουλος (Ηθοποιός)». Φίνος Φιλμ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022.
- ↑ «Το δόλωμα». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2023.
- ↑ «Χώρα, σε βλέπω | Προβολές στην Ταινιοθήκη». Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022.
- ↑ «Κοινωνία, ώρα μηδέν». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2024.
- 1 2 3 «Άγγελος Αντωνόπουλος ταινίες στις οποίες έχει πάρει μέρος. - Athinorama.gr». Αθηνόραμα. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022.
- ↑ «ΕΚΔΡΟΜΗ (1966)». CAMERA STYLO. 12 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022.
- ↑ «Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω». Γνώμη Πολιτών. 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022.
- ↑ Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Παρένθεση, https://www.filmfestival.gr/el/movie/movie/696, ανακτήθηκε στις 2022-12-31
- ↑ «Ταινιοθήκη της Ελλάδος: Προβολές στα πλαίσια του «Χώρα, σε Βλέπω»». CultureNow.gr. 24 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022.
- ↑ Chrysagis, Evangelos· Karampampas, Panas. Collaborative Intimacies in Music and Dance. online: Berghahn Books. σελ. 193. ISBN 9781785334542.
- ↑ Εξάρχου, Καλλιόπη (2021). Δωσίλογοι και μαυραγορίτες στον ελληνικό κινηματογράφο από τη δεκαετία του 1940 έως και τη δεκαετία του 1970. Αθήνα: ΕΑΠ. σελ. 71.
- ↑ Τρούσας, Φώντας (26 Ιουνίου 2022). «Αναζήτησις...: Η cult ταινία του Ερρίκου Ανδρέου από το 1972 με την έξοχη μουσική του Γιάννη Σπανού». LiFO. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2023.
Πηγές
- "Who's Who 1979" σ.42
