Βάλτερ Σάλες
Ο Βάλτερ Μορέιρα Σάλες Τζούνιορ ή Βάλτερ Σάλες (Πορτογαλικά: Walter Salles, 12 Απριλίου 1956 - ) είναι Βραζιλιάνος σκηνοθέτης. Σημαντική φυσιογνωμία του Resume Cinema στη Βραζιλία, ο Σάλες θεωρείται ευρέως από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του βραζιλιάνικου κινηματογράφου. [8] [9] [10] Οι διακρίσεις του περιλαμβάνουν ένα Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας, τρία βραβεία Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, τρία βραβεία Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, δύο Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, μία Χρυσή Άρκτο και μία Χρυσή Σφαίρα.
Ο Σάλες έγινε διεθνώς γνωστός για την ταινία του Κεντρικός σταθµός (1998), η οποία κέρδισε δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ (Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας) και (Α΄ Γυναικείου Ρόλου για τη Φερνάντα Μοντενέγκρο), κερδίζοντας Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, καθώς και Χρυσή Άρκτο στο 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Τα επόμενα έργα του περιλαμβάνουν τις ταινίες Η βεντέτα (2001), Ημερολόγια μοτοσικλέτας (2004), Στοιχειωμένο νερό (2005) και Στο δρόμο (2012). Στα 97α Βραβεία Όσκαρ, η ταινία του Είμαι ακόμη εδώ (2024), η οποία δέχτηκε διθυραμβικές κριτικές, έλαβε μια σπάνια διπλή υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. [11]
Με περιουσία που αποτιμάται σε 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (24,26 δισεκατομμύρια ρεάλ Βραζιλίας), ο Σάλες είναι ο τρίτος πλουσιότερος σκηνοθέτης στον κόσμο. [12] [13]
Τα πρώτα χρόνια
Ο Βάλτερ Μορέιρα Σάλες Τζούνιορ γεννήθηκε στις 12 Απριλίου 1956 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. [14] Έζησε στη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες σε όλη τη νεότητά του, ακολουθώντας τον διπλωμάτη πατέρα του, Βάλτερ Μορέιρα Σάλες. [15] [16] Σε ηλικία 15 ετών, ο Σάλες επέστρεψε στη Βραζιλία, η οποία τότε βρισκόταν υπό τη δικτατορία του Εμίλιο Γκαραστάζου Μέντιτσι. [17]
Ο Σάλες φοίτησε στη Σχολή Κινηματογραφικών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας. [18]
Καριέρα
Ο Σάλες αρχικά απέκτησε εμπειρία στον κινηματογράφο μέσω μη μυθοπλαστικών ντοκιμαντέρ. Εργάστηκε 10 χρόνια σε ντοκιμαντέρ, προτού στραφεί σε μυθοπλαστικές ταινίες. [19]
Η πρώτη αξιοσημείωτη ταινία του ήταν η Ξένη γη, η οποία κυκλοφόρησε στη Βραζιλία το 1995. Σε τοπικό επίπεδο, η ταινία έτυχε ευρείας αναγνώρισης από τους κριτικούς κινηματογράφου και σημείωσε μικρή εισπρακτική επιτυχία, ενώ επιλέχθηκε από πάνω από 40 κινηματογραφικά φεστιβάλ παγκοσμίως. Το 1998, κυκλοφόρησε ο Κεντρικός σταθµός, μια ταινία η οποία σημείωσε ευρεία διεθνή αναγνώριση λαμβάνοντας δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ: Α' Γυναικείου Ρόλου (Φερνάντα Μοντενέγκρο) και Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. Ο Σάλες κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, γεγονός που τον έκανε τον πρώτο Βραζιλιάνο που κερδίζει Χρυσή Σφαίρα.
Το 2001, Η βεντέτα, βασισμένη σε μυθιστόρημα του Αλβανού συγγραφέα Ισμαήλ Κανταρέ, με πρωταγωνιστή τον Ροντρίγκο Σαντόρο, ήταν υποψήφια για Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία στις Χρυσές Σφαίρες. [20] Ο Σάλες είπε: «...υπήρχε ένα βιβλίο που μου άγγιξε σε σημείο που δεν μπορούσα να το ξεχάσω. Και αυτό ήταν το Ρημαγμένος Απρίλης του Ισμαήλ Κανταρέ. Το βιβλίο μού το έδωσε ο μικρότερος αδερφός μου, ο οποίος είπε: "Αν σε ξέρω καλά, αυτό θα σε αγγίξει". ... Αυτό που πραγματικά με εντυπωσίασε ήταν η αντίθεση μεταξύ της αταβιστικής βίας που περιγράφεται στο βιβλίο και της πιθανότητας αυτή η βία να υπερνικηθεί από την ανακάλυψη της ποίησης και της λογοτεχνίας και τελικά από την αδελφική αγάπη». [21]
Το 2003, ο Σάλες ψηφίστηκε ως ένας από τους 40 καλύτερους σκηνοθέτες στον κόσμο από την εφημερίδα The Guardian. [22] Η μεγαλύτερη διεθνής επιτυχία του ήταν τα Ημερολόγια μοτοσικλέτας, μια ταινία του 2004 με θέμα τη ζωή του νεαρού Ερνέστο Γκεβάρα, ο οποίος αργότερα έγινε γνωστός ως Τσε Γκεβάρα. Ήταν η πρώτη απόπειρα του Σάλες ως σκηνοθέτη ταινίας σε γλώσσα διαφορετική από τη μητρική του πορτογαλική (ισπανική, στην προκειμένη περίπτωση) και γρήγορα έγινε εισπρακτική επιτυχία στη Λατινική Αμερική και την Ευρώπη. Κέρδισε το Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής και το Βραβείο François Chalais στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2004. [23] [24]

Το 2005, ο Σάλες κυκλοφόρησε την πρώτη του ταινία στο Χόλιγουντ, με τίτλο Στοιχειωμένο νερό, μια νέα εκδοχή της ομώνυμης ιαπωνικής ταινίας του 2002. Συνέβαλε επίσης στην παραγωγή της αργεντίνικης ταινίας Αδελφές, η οποία σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Το 2006, ο Σάλες έγραψε και σκηνοθέτησε ένα απόσπασμα της γαλλικής ταινίας Παρίσι, σ' αγαπώ με την Ντανιέλα Τόμας. Η ταινία είναι μια συλλογή από 18 μικρότερα αποσπάσματα που γυρίστηκαν από 21 διαφορετικούς σκηνοθέτες και διαδραματίζονται σε διαφορετικά διαμερίσματα του Παρισιού. Το τμήμα του Σάλες ονομάζεται Loin du 16 e και διαδραματίζεται στο 16ο διαμέρισμα του Παρισιού. Το 2007, ο Σάλες συμμετείχε σε ένα παρόμοιο πρότζεκτ με τίτλο Chacun son cinéma στο πλαίσιο της 60ής επετείου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Γύρισε ένα τρίλεπτο απόσπασμα με τίτλο A 8.944 de Cannes.
Το 2008, ο Σάλες έγραψε και σκηνοθέτησε την ταινία Οριακή γραμμή, επίσης με την Τόμας. [25] Είναι μια ιστορία τεσσάρων αδελφών μιας φτωχής οικογένειας που πρέπει να παλέψουν για να ακολουθήσουν τα όνειρά τους. Ήταν υποψήφιος για Χρυσό Φοίνικα και η Σάντρα Κορβελόνι κέρδισε βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού για τον ρόλο της σε αυτήν την ταινία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2008. Το 2012, ο Σάλες κυκλοφόρησε την κινηματογραφική μεταφορά του σεναρίου του Ζοζέ Ριβέρα με βάση το βιβλίο Στο δρόμο του Τζακ Κέρουακ, με τον Φράνσις Φορντ Κόπολα στην παραγωγή. Η ταινία ήταν υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2012. [26] [27]

Το 2024, 12 χρόνια μετά την τελευταία μεγάλου μήκους ταινία του, ο Σάλες κυκλοφόρησε την ταινία Είμαι ακόμη εδώ, βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Μαρτσέλο Ρούμπενς Παΐβα. Η ταινία ασχολείται με τη σύλληψη και την εξαφάνιση του Ρούμπενς Παΐβα, πατέρα του Μαρτσέλο, το 1971, στη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας στη Βραζιλία. [28] [29] Η ταινία ήταν υποψήφια για Χρυσό Λέοντα στο 81ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στα 82α Βραβεία, όπου κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού σε Δράμα για τη Φερνάντα Τόρες, καθιστώντας την την πρώτη Βραζιλιάνα ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία της. [30] [31] Για την ταινία Είμαι ακόμα εδώ, στα 97α Βραβεία Όσκαρ, ο Σάλες παρέλαβε το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας Μεγάλου Μήκους για λογαριασμό της Βραζιλίας.
Προσωπική ζωή, απόψεις και πεποιθήσεις
Τον Δεκέμβριο του 2023, μαζί με 50 ακόμη σκηνοθέτες, ο Σάλες υπέγραψε μια ανοιχτή επιστολή που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Libération απαιτώντας κατάπαυση του πυρός και τερματισμό των δολοφονιών αμάχων εν μέσω της ισραηλινής εισβολής στη Λωρίδα της Γάζας το 2023, καθώς και τη δημιουργία ανθρωπιστικού διαδρόμου προς τη Γάζα για ανθρωπιστική βοήθεια και απελευθέρωση ομήρων. [32] [33] [34]
Τον Φεβρουάριο του 2025, ο Σάλες δήλωσε σε συνέντευξή του στο CNN ότι η ταινία του Είμαι ακόμη εδώ είναι προϊόν της βραζιλιάνικης δημοκρατίας, μετά τις γενικές εκλογές του 2022 και τις επιθέσεις στην Μπραζίλια το 2023, και ότι δεν θα είχε την ευκαιρία να κάνει γυρίσματα στη διάρκεια της κυβέρνησης του Ζαΐρ Μπολσονάρου. [35]
Περιουσία
Από τις 5 Ιανουαρίου 2025, η καθαρή περιουσία του Σάλες εκτιμάται στα 4,2 δισεκατομμύρια δολάρια. [36] Είναι ο τρίτος πλουσιότερος σκηνοθέτης στον κόσμο, μετά τον Στίβεν Σπίλμπεργκ (5,3 δισεκατομμύρια δολάρια) και τον Τζορτζ Λούκας (5,2 δισεκατομμύρια δολάρια). [37]
Φιλμογραφία
| Έτος | Πρωτότυπος τίτλος | Τίτλος στα Ελληνικά | Σκηνοθεσία | Σενάριο | Παραγωγή |
|---|---|---|---|---|---|
| 1991 | A Grande Arte | Υψηλή τέχνη | Ναι | Όχι | Όχι |
| 1995 | Foreign Land | Ξένη γη | Ναι | Ναι | Όχι |
| 1998 | Central Station | Κεντρικός σταθμός | Ναι | ιστορία | Όχι |
| Midnight | Πρωτοχρονιά | Ναι | Ναι | Όχι | |
| 2001 | Behind the Sun | Η βεντέτα [38] | Ναι | Ναι | Όχι |
| 2002 | City of God | Η πόλη του Θεού [39] | Όχι | Όχι | Ναι |
| 2004 | The Motorcycle Diaries | Ημερολόγια μοτοσικλέτας | Ναι | Όχι | Όχι |
| 2005 | Dark Water | Στοιχειωμένο νερό [40] | Ναι | Όχι | Όχι |
| 2006 | Paris, je t'aime | Παρίσι, σ' αγαπώ | Ναι | Ναι | Όχι |
| 2007 | Chacun son cinéma | Ναι | Όχι | Όχι | |
| 2008 | Linha de Passe | Οριακή γραμμή | Ναι | Ναι | Ναι |
| 2012 | On the Road | Στο δρόμο [41] | Όχι | χωρίς αναφορά | Ναι |
| 2018 | Deslembro | Όχι | Όχι | Ναι | |
| 2023 | La contadora de películas | Όχι | Ναι | Όχι | |
| 2024 | Arca de Noé | Η κιβωτός του Νώε | Όχι | Όχι | Ναι |
| I'm Still Here | Είμαι ακόμη εδώ [42] | Ναι | Όχι | Όχι |
Βραβεία και υποψηφιότητες
Τον Ιούλιο του 2022, ο Σάλες τιμήθηκε με τον τιμητικό τίτλο του διδάκτορα Φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ. [43]
Στις 18 Οκτωβρίου 2025, ο Σάλες έλαβε βραβείο Luminary Award του Μουσείου Κινηματογράφου της Ακαδημίας, «το οποίο απονέμεται σε καλλιτέχνη του οποίου η μοναδική συμβολή έχει διευρύνει τις δημιουργικές δυνατότητες του κινηματογράφου». [44]
Παραπομπές
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 132797518. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2015.
- ↑ (Αγγλικά) SNAC. w6sn3njp. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ filmportal.de. 8d17ad71392541f5a1f5c496fbd403fd. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2019.
- ↑ (Αγγλικά) Driver Database. www
.driverdb .com. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2022. - ↑ (Αγγλικά) www.acmi.net.au. creators/32959.
- ↑ Campbell, Christopher (9 Αυγούστου 2016). «12 Brazilian Filmmakers You Need to Know». Film School Rejects (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αγγλικά (en)
- ↑ Coletti, Caio (17 Ιουνίου 2024). «15 diretores essenciais para entender o cinema brasileiro». Omelete (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
- ↑ Bradshaw, Peter· Brooks, Xan· Haskell, Molly· Malcolm, Derek· Pulver, Andrew· Rich, B. Ruby· Rose, Steve (14 Νοεμβρίου 2003). «The world's 40 best directors». The Guardian (στα Αγγλικά). ISSN 0261-3077. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αγγλικά (en)
- ↑ «The 97th Academy Awards (2025) Nominees». Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ Lucca, Bianca (6 Ιανουαρίου 2025). «Herdeiro do Itaú Unibanco, Walter Salles é o 3º cineasta mais rico do mundo». Diversão e Arte (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
- ↑ «Diretor de 'Ainda Estou Aqui' é o 3º cineasta mais rico do mundo; saiba de onde vem a fortuna». Terra (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
- ↑ Schneider, Steven Jay, επιμ. (2007). 501 Movie Directors. London: Cassell Illustrated. σελ. 569. ISBN 9781844035731.
- ↑ «Walter Salles». Indiana University Cinema (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αγγλικά (en)
- ↑ Zeitchik, Steven (5 Δεκεμβρίου 2024). «Walter Salles' Return After a 12-Year Absence Is Worth the Wait». The Hollywood Reporter (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αγγλικά (en)
- ↑ «Walter Salles On How His Nomadic Childhood Made Him Love Cinema». Remezcla (στα Αγγλικά). 6 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αγγλικά (en)
- ↑ «Notable Alumni». USC Cinematic Arts. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2018.
- ↑ Andrew, Geoff (26 Αυγούστου 2004). «Walter Salles». The Guardian (στα Αγγλικά). ISSN 0261-3077. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αγγλικά (en)
- ↑ Rohter, Larry (6 Μαρτίου 2001). «ARTS ABROAD; Brazilians Love Their Wild West (in the Northeast)». The New York Times.
- ↑ Kehr, Dave (21 Δεκεμβρίου 2001). «AT THE MOVIES». The New York Times.
- ↑ Bradshaw, Peter· Brooks, Xan· Haskell, Molly· Malcolm, Derek· Pulver, Andrew· Rich, B Ruby· Rose, Steve (14 Νοεμβρίου 2003). «The world's 40 best directors». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2020.
- ↑ «G1 > Cinema - NOTÍCIAS - Walter Salles dedica seleção em Cannes à sua jovem equipe». g1.globo.com. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ «Cannes Q&A: Walter Salles». The Hollywood Reporter (στα Αγγλικά). 15 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αγγλικά (en)
- ↑ «Linha de Passe». IMDb.com. 5 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2018.
- ↑ «2012 Official Selection». Festival-cannes.fr. 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2018.
- ↑ «Cannes Film Festival 2012 line-up announced». Timeout.com. 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2018.
- ↑ Amando, Rodrigo (18 Ιουνίου 2023). «Começam as filmagens do longa "Ainda Estou Aqui", dirigido por Walter Salles». Site RG – Moda, Estilo, Festa, Beleza e mais (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2024.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
- ↑ Wiseman, Andreas (28 Μαΐου 2024). «Walter Salles' Directorial Comeback 'I'm Still Here' Sells To Sony Classics For North America & Raft Of International Territories Out Of Cannes Market». Deadline Hollywood. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2024.
- ↑ Pinto, Flávio. «Globo de Ouro 2025: Fernanda Torres faz história e vence prêmio de Melhor Atriz». CNN Brasil (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
- ↑ Davis, Clayton (3 Μαρτίου 2025). «'I'm Still Here' Makes Oscar History as First Brazilian Film to Win International Feature Category». Variety.
- ↑ «Gaza : des cinéastes du monde entier demandent un cessez-le-feu immédiat». Libération (στα Γαλλικά). 28 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2024.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
- ↑ Newman, Nick (29 Δεκεμβρίου 2023). «Claire Denis, Ryusuke Hamaguchi, Kiyoshi Kurosawa, Christian Petzold, Apichatpong Weerasethakul & More Sign Demand for Ceasefire in Gaza». The Film Stage. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2024.
- ↑ «Directors of cinema sign petition for immediate ceasefire». The Jerusalem Post. 31 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2024.
- ↑ «Walter Salles à CNN: "Ainda Estou Aqui" é produto da volta da democracia».
- ↑ «Walther Moreira Salles Junior». Forbes.
- ↑ «Forbes Real Time Billionaires List - the World's Richest People». Forbes.
- ↑ «Η βεντέτα (Abril Despedaçado)». Κινηματογραφικη Λεσχη Λεμεσου. 20 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Η πόλη του Θεού / Cidade de Deus». Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2026.
- ↑ Σταματίου, Ελένη (30 Σεπτεμβρίου 2005). «ΒΑΛΤΕΡ ΣΑΛΕΣ – Στοιχειωμένο Νερό». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Ο Βάλτερ Σάλες μιλά για το». cinemagazine.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2026.
- ↑ ««Είμαι Ακόμη Εδώ» του Βάλτερ Σάλες: Κι ύστερα γίναμε ωραία φωτογραφία». ελculture - Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός. 20 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Director Walter Salles gets Honorary degree from Reading». 6 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2022.
- ↑ Chuba, Kirsten (19 Οκτωβρίου 2025). «Star-Studded Academy Museum Gala, Honoring Bruce Springsteen and Bowen Yang, Raises Over $12M». The Hollywood Reporter (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2025.Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αγγλικά (en)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
- Ο Βάλτερ Σάλες, στο IMDb.
- Video interview with Walter Salles opening Cambridge Film Festival 2008 with "Linha de Passe" ITV Anglia
- Συνέντευξη στις Κάννες, 2008
- Συνέντευξη στην εφημερίδα San Francisco Chronicle