Νίκος Γαλανός (ηθοποιός)
Ο Νίκος Γαλανός (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Νίκου Σουπιωνά, Αθήνα, 20 Δεκεμβρίου 1945 - Παπάγου, Μάιος 2025) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης.
Ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του 1960 ενώ έγινε αρκετά γνωστός στις αρχές της δεκαετίας του 1970 με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου.[2]
Βιογραφία
 |
Η ενότητα αυτή δεν τεκμηριώνεται επαρκώς με παραπομπές. Παρακαλούμε βοηθήστε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Ατεκμηρίωτο υλικό μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. (Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 09/05/2024) Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 05/2024#%2020240509Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές#Νίκος%20Γαλανός%20(ηθοποιός) |
Γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1945 ως Νίκος Σουπιωνάς.[3] Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 1962 ερμηνεύοντας ένα μικρό ρόλο στην ταινία "Οργή". Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη, ενώ έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο παίζοντας μαζί με την Τζένη Καρέζη στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Την ίδια περίοδο συμμετείχε και στις ταινίες "Κραυγή" (1964), "Τα δάκρυα μου είναι καυτά" (1964), "Ο Ουρανοκατέβατος" (1965), "Η λεωφόρος του μίσους" (1968), "Πανικός" (1969) και "Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα" (1969).
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 πρωταγωνίστησε μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία "Ένα αστείο κορίτσι" στο ρόλο του Αλέκου Βενιέρη γενόμενος ευρέως γνωστός, ενώ ακολούθησαν κι άλλοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι σε ταινίες. Κάποιες από τις πιο γνωστές είναι "Ορατότης μηδέν" (1970), "Ο Αστραπόγιαννος" (1970), "Η Αλίκη Δικτάτωρ" (1972), ενώ η ταινία "Η αμαρτία της ομορφιάς" το 1972 σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Ακόμη το 1974 έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο μέσω της σειράς "Οι Δίκαιοι" ακολουθώντας πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές "Το Ταξίδι", "Έρωτας και Επανάσταση", "Η μάχη των πελαργών", "Οι φρουροί της Αχαΐας" και άλλες.
Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές: "Μαρίνα Αυγέρη", "Το δίχτυ" "Αθάνατες Ιστορίες Αγάπης", "Ένας Πυγμαλίων", "Η μενεξεδένια πολιτεία" "Λέσχη μυστηρίου", "Ο κόσμος και ο Κοσμάς", "Μαντώ Μαυρογένους", "Τα σκληρά καρύδια" "Οι Ιερόσυλοι", "Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα" "Καφενείο Εμιγκρέκ", "Η βεντέτα", "Ο Άγνωστος", "Αντίζηλες", "Το Τραστ", "Ανατολικός Άνεμος", " Τμήμα Ηθών", "Κάζα ντι μακαρόνι", " Η Ελίζα και οι άλλοι", "Πάθος", "Η οργή των θεών", "Χαραυγή", "Τολμηρές Ιστορίες", "Η Λάμψη", "Έκπτωτος Άγγελος", "Το κλειδί", "Κάτω από την Ακρόπολη", "Αν μ' αγαπάς", " Μη μου λες αντίο", "Απαγορευμένη Αγάπη", "Τα χρυσά κορίτσια", "1 μήνας και κάτι", "Ποιος μας πιάνει!", "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα", "4", "Κλεμμένα Όνειρα", "9 Μήνες", "Έρωτας Μετά", "Η Γη Της Ελιάς".
Προσωπική ζωή και θάνατος
Είχε παντρευτεί δύο φορές. Ο πρώτος του γάμος έγινε όταν ήταν 18 ετών και ο δεύτερος έγινε όταν ήταν 35 ετών, με την επίσης ηθοποιό Κατερίνα Μαραγκού. Χώρισε και τις δύο φορές.[4]
Πάσχοντας από καρκίνο, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στου Παπάγου στις 19 Μαΐου 2025.[5][6]
Καλλιτεχνική πορεία
Κινηματογράφος
| Έτος | Τίτλος | Ρόλος / Σημειώσεις |
|---|---|---|
| 1962 | Οργή | μικρό πέρασμα / Κινηματογραφικό Ντεμπούτο |
| 1964 | Κραυγή | νεαρός |
| Τα δάκρυα μου είναι καυτά | αδελφός Μαρίνας | |
| 1965 | Ο ουρανοκατέβατος | φίλος Τόνυ |
| 1968 | Η λεωφόρος του μίσους[7] | Πέλος Γεωργίου |
| 1969 | Πανικός | Δημήτρης |
| Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα | Αλέκος Παπαθεοδώρου | |
| 1970 | Ένα αστείο κορίτσι | Αλέκος Βενιέρης |
| Εν ονόματι του νόμου | Ρούσος Ευελπίδης | |
| Ο Αστραπόγιαννος [8] | Γιάγκος Βελούσης | |
| Ορατότης μηδέν [9] | Κωστής Κρεούζης | |
| 1971 | Η κόρη του ήλιου | Παντελής Καρατζάς |
| Σ' αγαπώ | Χρήστος | |
| 1972 | Η Αλίκη δικτάτωρ | Πέτρος |
| Η Ρένα είναι 'οφ-σάιντ' | Χούλιο Μπάλμας | |
| Η αμαρτία της ομορφιάς | Αλέκος Βλαστός | |
| 1974 | Ερωτισμός και πάθος | Βύρων |
| 1978 | Η βαλίτσα του παπά | Νίκος Μαυρίδης |
| Τελευταία πτήση | Τέλης Έξαρχος | |
| 1982 | Απίθανοι αλλοιώτικοι κι ωραίοι | Ιάσονας |
| Ο τελευταίος διάλογος | Βασίλης | |
| Το κόκκινο τρένο | Μέμος | |
| 2013 | Η αγάπη έρχεται στο τέλος | καπετάνιος |
Θεατρικές Παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
- ↑ www
.lifo .gr /culture /cinema /nikos-galanos-despozei-stis-meres-mas-mia-kaki-apomimisi-ton-panton. - ↑ «Νίκος Γαλανός:Τον ανακάλυψε η Τζένη Καρέζη στο θέατρο, αλλά καθιερώθηκε ως παρτενέρ της Βουγιουκλάκη». mixanitouxronou.gr. 27 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2016.
- ↑ «Νίκος Γαλανός: «Δεσπόζει στις μέρες μας μια κακή απομίμηση των πάντων»». lifo.gr. 12 Σεπτεμβρίου 2023.
- ↑ newsroom, Tlife (24 Ιανουαρίου 2012). «Νίκος Γαλανός: "Έχω παντρευτεί δυο φορές και έχω χωρίσει και τις δυο!"». TLIFE. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2025.
- ↑ «Πέθανε σε ηλικία 80 ετών ο Νίκος Γαλανός - Θρήνος στον καλλιτεχνικό κόσμο». 19 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2025.
- ↑ «Πέθανε ο Νίκος Γαλανός σε ηλικία 79 ετών | LiFO». www.lifo.gr. 19 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2025.
- ↑ «Η λεωφόρος του μίσους». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2024.
- ↑ Μαυροειδής, Γεώργιος (2022). Αναπαραστάσεις της Κοινωνικής Ληστείας στον Μεταπολεμικό Ελληνικό Κινηματογράφο (1950-1980). Αθήνα: ΕΑΠ. σελ. 54.
- ↑ Chrysagis, Evangelos· Karampampas, Panas. Collaborative Intimacies in Music and Dance. online: Berghahn Books. σελ. 193. ISBN 9781785334542.
