Ten artykuł od 2011-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)Kategoria:Artykuły wymagające uzupełnienia źródeł od 2011-08
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Kation – jon o ładunku dodatnim (+), w którym występuje nadmiar protonów w stosunku do elektronów. W środowisku elektrycznie obojętnym takie indywiduum chemiczne występuje zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym, czyli anionu (zasada zachowania ładunku). Kationy mogą być zarówno organiczne, jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli, jak i roztworów ze zdysocjowaną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą.

Analiza kationów metali

W chemicznej analizie jakościowej związków nieorganicznych kationy metali dzieli się na 5 grup analitycznych:

• I grupa: Ag⁺, Pb²⁺, Hg₂²⁺
• II grupa: Cd²⁺, Bi³⁺, Cu²⁺, As³⁺, As⁵⁺, Sb³⁺, Sb⁵⁺, Sn²⁺, Sn⁴⁺ i Hg²⁺
• III grupa: Zn²⁺, Ni²⁺, Co²⁺, Mn²⁺, Fe²⁺, Fe³⁺, Al³⁺ i Cr³⁺
• IV grupa: Ca²⁺, Sr²⁺ i Ba²⁺
• V grupa: Mg²⁺, Li⁺, Na⁺, K⁺ i NH₄⁺

Dla każdej grupy stosuje się inne, charakterystyczne reakcje wykrywania.

Przykłady kationów

Zobacz też

Zobacz hasło kation w Wikisłowniku

• kationit
• chemiczna analiza jakościowa związków nieorganicznych