Ο Ντονασιάν Αλφόνς Φρανσουά, Κόμης ντε Σαντ (γαλλικά: Donatien Alphonse François de Sade) (Παρίσι, 2 Ιουνίου 1740 – Σαραντόν Σαιν Μορίς, 2 Δεκεμβρίου 1814), ευρύτερα γνωστός ως Μαρκήσιος ντε Σαντ (γαλ.: Marquis de Sade) (όπως ονομαζόταν πριν το θάνατο του πατέρα του και τη λήψη του τίτλου του κόμη), αποκαλούμενος από τους θαυμαστές του ο «θεϊκός Μαρκήσιος», ήταν Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος με ηδονιστικές, κυρίως, και αθεϊστικές θεωρήσεις, που κατέστη περιώνυμος για τη γενετήσια διαστροφή της απόλαυσης του εκδηλούμενου φόβου, τρόμου και πόνου που προκαλούσε στις συντρόφους του, όπου και εκ του τίτλου του η καθιέρωση του όρου σαδισμός.

Αποσπάσματα

Είπαν για τον Μαρκήσιο ντε Σαντ

• Πρέπει πάντα ν' Αναφερόμαστε στον Ντε Σαντ, δηλαδή στον Φυσικό Άνθρωπο, για να εξηγήσουμε το κακό.
  • Κάρολος Μπωντλαίρ^[3]

• Ο Σαντ κρατά καλά στα χέρια του τον μυστηριακό πυρήνα της καρδιάς της ανθρωπότητας, δηλαδή: γιατί ο άνθρωπος νιώθει απόλαυση να σκοτώνει; Ή πιο σωστά: γιατί οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες, σ' αυτούς που χαίρονται να σκοτώνουν και σ' αυτούς που νιώθουν φρίκη μπρος στον φόνο;
  • Ζαν - Φρανσουά Ρεβέλ^[1]

• Χρειάστηκε ολάκερη η διαίσθηση των ποιητών για να σωθεί απ' την οριστική νύχτα, στην οποία η υποκρισία την καταδίκαζε, η έκφραση μιας σκέψης που θεωρήθηκε ανάμεσα σ' όλες τις άλλες ανατρεπτική, η σκέψη του Μαρκήσιου ντε Σαντ «του πιο λεύτερου πνεύματος που ποτέ υπήρξε» κατά τη μαρτυρία του Γκυγιώμ Απολλιναίρ.
  • Αντρέ Μπρετόν^[4]

• ... ο Σαντ πέρασε, για τις ιδέες του, εικοσιεφτά χρόνια, μέσα σε τρία καθεστώτα, σε έντεκα φυλακές...
  • Αντρέ Μπρετόν^[4]

• Ο Φουκώ έγραφε το 1966: «Ο Σαντ αγγίζει τα πέρατα του κλασικού λόγου και στοχασμού. Βασιλεύει ακριβώς στα όριά τους. Μετά απ' αυτόν η βία, η ζωή και ο θάνατος, η επιθυμία, η σεξουαλικότητα θα απλώσουν ένα τεράστιο σκιερό στρώμα που προσπαθούμε τώρα να συνεχίσουμε, όσο μπορούμε, μέσα στον δικό μας λόγο, τη δική μας ελευθερία, τον δικό μας στοχασμό. Αλλά ο στοχασμός μας είναι τόσο σύντομος, η ελευθερία μας τόσο υποταγμένη, ο λόγος μας τόσο ξαναμασημένος που πρέπει πια ν' αντιληφθούμε πως ουσιαστικά αυτό το υπόγειο στρώμα είναι μια απέραντη θάλασσα». Σαν να μην είχε άδικο ο Γάλλος ιστορικός όταν έλεγε πως, όσο λιγότερο θα μπορούμε ν' αλλάξουμε τον κόσμο, τόσο περισσότερο θα διαβάζουμε Σαντ.
  • Σημείωμα του εκδότη^[1]

• Ο Σαντ δεν κάνει διακρίσεις ούτε βάζει τίποτα στην άκρη. Μας θυμίζει τα ιερά βιβλία των μεγάλων θρησκειών. Μοναδικό παράδειγμα στα γράμματά μας: μια χούφτα μυθιστορήματα, γιατί για μυθιστορήματα πρόκειται, πενήντα χρόνια μετά την έκδοσή τους θεμελιώνουν μια ολόκληρη επιστήμη του ανθρώπου... Η σημασία του Σαντ ως συγγραφέα –είναι πολύ μεγάλος συγγραφέας– και ως φιλόσοφου μου φαίνεται τεράστια.
  • Ζαν Πωλάν^[1]

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Στη Βικιπαίδεια υπάρχει λήμμα σχετικό με:

Μαρκήσιος ντε Σαντ