Ο πλούτος μου μεγάλος, Υβρίου

Ο πλούτος μου μεγάλος, το δόρυ, το ξίφος και η καλή ασπίδα, που με προστατεύουν

γιατί με το πρώτο οργώνω

με το άλλο θερίζω

και με το τρίτο πατώ το γλυκό κρασί που δίνει τ' αμπέλι.

γιατί λόγω αυτών, δεσπότης αποκαλούμαι από τους δούλους.

Αυτοί που δεν τολμούν να έχουν δόρυ και ξίφος και την καλή ασπίδα για να τους προστατεύουν

όλοι αυτοί στα γόνατά μου πέφτουν

_ _ _ και με προσκυνούν ως δεσπότη

και μέγα βασιλιά με αποκαλούν

το πρωτότυπο: Έστι μοι πλούτος, Υβρίου (στο σύνδεσμο εμφανίζονται και άλλες μεταφράσεις)

Έστι μοι πλούτος, Υβρίου

Ἔστι μοι πλοῦτος μέγας, δόρυ καὶ ξίφος

καὶ τὸ καλὸν λαισήιον, πρόβλημα χρωτός.

τούτῳ γὰρ ἀρῶ, τούτῳ θερίζω,

τούτῳ πατέω τὸν ἁδὺν οἶνον ἀπ' ἀμπέλῳ,

τούτῳ δεσπότας μνωΐας κέκλημαι.

τοὶ δὲ μὴ τολμῶντ ἔχειν δόρυ καὶ ξίφος

καὶ τὸ καλὸν λαισήιον, πρόβλημα χρωτός.

πάντες γόνυ πεπτηῶτες αμὸν

_ _ _ κυνεῦντι τε δεσπόταν

καὶ μέγαν βασιλῆα φωνέοντες.