ἔμαθε τὸν φόνον τοῦ Κλαυδίου καὶ ἐκ τοῦ ψηφίσματος τῆς συγκλήτου πληροφορηθεὶς ὅτι πάντες οἱ στρατεύσιμοι τῆς Ἰ- ταλίας πρέπει νὰ ὀμόσωσι τὸν κοινὸν ὅρκον, ἤρξατο νὰ στρα- τολογῇ καθ' ὅλην τὴν ἐπαρχίαν. Αἱ ἀγγελίαι αὗται ταχέως φθάνουσιν εἰς τὴν πέραν τῶν ᾿Αλπεων Γαλατίαν. Οἱ δὲ Γα λάται καὶ αὐτοὶ προσπλάττουσι καὶ προσθέτουσιν εἰς τὰς φήμας, ὅπερ ἐφαίνετο ὅτι ἀπήτει τὸ πρᾶγμα, δηλαδὴ ὅτι ὁ Καΐσαρ κατέχεται ὑπὸ τῆς ἐν Ῥώμη στάσεως καὶ δὲν δύο ναται ἐν τοσαύταις ταραχαῖς νὰ ἔλθη πρὸς τὸν στρατόν. Εκ τῆς εὐκαιρίας ταύτης παροξυνθέντες ἐκεῖνοι, οἵτινες καὶ πρότ τερον ἤδη ἐλυποῦντο ὅτι ὑπέκειντο εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ δήμ μου τῶν Ῥωμαίων, ἄρχονται νὰ βουλεύωνται περὶ τοῦ που λέμου ἐλευθερώτερον καὶ τολμηρότερον. Κηρύξαντες λοιπὸν συνόδους πρὸς ἀλλήλους οἱ ἄρχοντες τῆς Γαλατίας ἐν τόποις δασώδεσι καὶ ἀποκρύφοις ὀδύρονται ἐπὶ τῷ θανάτῳ τοῦ ᾿Ακ κωνος δεικνύουσιν ὅτι καὶ αὐτοὶ δύνανται να περιέλθωσιν εἰς ταύτην τὴν συμφοράν, καὶ οἰκτείρουσι τὴν κοινὴν τῆς Γα- λατίας τύχην διὰ πασῶν δὲ τῶν ὑποσχέσεων καὶ τῶν ἀμοι βῶν ἐκζητοῦσιν ἐκείνους, οἵτινες θα κάμωσιν ἀρχὴν τοῦ που λέμου καὶ ἐπὶ τῷ κινδύνῳ τῆς ἰδίας ζωῆς θὰ ἐλευθερώσωσι τὴν Γαλατίαν. Ἐν πρώτοις λέγουσιν ὅτι πρέπει νὰ λάβωσι πρόνοιαν, ὅπως, πρὶν ἢ διαδοθῶσι τὰ κρύφια αὐτῶν βουλεύ ματα, ὁ Καίσαρ ἀποκλεισθῇ τοῦ στρατοῦ. Τοῦτο δὲ (λέο γουσιν ὅτι εἶναι εὔκολον, διότι ἀπόντος τοῦ ἀρχιστρατήγου οὔτε αἱ λεγεώνες τολμῶσι νὰ ἐξέλθωσι τῶν χειμαδίων, οὔτε ὁ ἀρχιστράτηγος ἄνευ φρουρᾶς δύναται νὰ φθάσῃ εἰς τὰς λε γεῶνας. Τέλος ὅτι εἶναι κρεῖττον μαχόμενοι νὰ ἀποθάνωσιν, ἢ νὰ μὴ ἀναλάβωσι τὴν παλαιὰν δόξαν τοῦ πολέμου καὶ τὴν ἐλευθερίαν, ἣν παρὰ τῶν προγόνων παρέλαβον. ó

2. Μετὰ τὰς σκέψεις ταύτας οἱ Καρνοῦτοι ἀποφαίνονται ὅτι χάριν τῆς κοινῆς σωτηρίας οὐδένα κίνδυνον ἀποφεύγουσι καὶ ὑπισχνοῦνται, ὅτι πρῶτοι πάντων θέλουσι πολεμήση καί, ἐπειδὴ πρὸς τὸ παρὸν δὲν δύνανται νὰ δώσωσιν ὁμή ρους ὑπὲρ τῆς ἀμοιβαίας ασφαλείας, ἵνα μὴ τὸ πρᾶγμα BANEMIZTHMO δοθῇ, ζητοῦσι νὰ ἐπικυρωθῇ τοῦτο δι᾿ ὅρκου καὶ ὑποσχέσεως, ἀφ᾽ οὗ πᾶσαι αἱ στρατιωτικοί σημεῖαι συναθροισθῶσιν (ὅπερ θεωρεῖται ὡς ὁ ἱερώτατος ὅρκος αὐτῶν), ἵνα μὴ ἀρξάμενοι τοῦ πολέμου ἐγκαταλειφθῶσιν ὑπὸ τῶν λοιπῶν. Τότε λοιπὸν ἀφ' οὗ οἱ Καρνοῦτοι ὑπερεπηνέθησαν καὶ πάντες οἱ παρι στάμενοι ἔδωκαν ὅρκον, ὁρίσαντες τὸν πρὸς τοῦτο χρόνον ἀπέρχονται τῆς συνόδου.

3. Αφ' οὗ ἔφθασεν ὁ ὁρισθεὶς χρόνος, οἱ Καρνοῦτοι ὑπὸ τὴν ἡγεμονίαν τοῦ Γουτρουάτου καὶ τοῦ Κογκοννητοδούμνου, ανα δρῶν ἀπηλπισμένων, ἅμα δοθέντος σημείου, ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸ Γέναβον καὶ φονεύουσι τοὺς Ῥωμαίους πολίτας, οἵτινες ἐγκατ τεστάθησαν ἐκεῖ χάριν ὑποθέσεων, ἐν οἷς καὶ τὸν Γάϊον Φού φιον Κίταν, ἔντιμον Ῥωμαῖον ἱππέα, ὅστις κατὰ διαταγὴν τοῦ Καίσαρος ἐπεστάτει τῶν περὶ τὸν σίτον, καὶ διαρπάζουσι τὰ ἀγαθὰ αὐτῶν. Ταχέως ή φήμη διαδίδεται εἰς πάσας τὰς πό λεις τῆς Γαλατίας. Διότι ὁπουδήποτε συμβῇ τι μείζον καὶ ἐπιφανέστερον, τοῦτο διὰ κραυγῆς ἀναγγέλλουσι πρὸς ἀλλήλους διὰ τῶν ἀγρῶν καὶ τῶν χωρῶν· ταύτην δὲ τὴν κραυγὴν ἄλλοι ἐφεξῆς διαδέχονται καὶ μεταδίδουσιν εἰς τοὺς ἐγγυτάτω, ὅπως καὶ τότε συνέβη. Διότι ὅσα ἐν τῷ Γενάβῳ ἐγένοντο κατὰ τὴν ἀνατολὴν τοῦ ἡλίου, ταῦτα πρό τοῦ τέλους τῆς πρώτης φυλακῆς ἠκούσθησαν ἐν τῇ χώρα τῶν ᾿Αρβερνῶν, ἀπεχόντων περὶ τὰ χίλια διακόσια καὶ ἐν γδοήκοντα στάδια.

4. Ενταῦθα καθ᾿ ὅμοιον τρόπον ὁ ᾿Αβερνὸς Βερκιγγέτοριξ, υἱὸς τοῦ Κελτέλλου, νέος δυνατώτατος, οὗ ὁ πατὴρ κατέ σχε τὴν ἡγεμονίαν ὅλης τῆς Γαλατίας καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν, ὅτι ἐπεζήτει τὴν βασιλείαν, ἐφονεύθη ὑπὸ τῶν πολι τῶν, συγκαλέσας τοὺς ὑποτελεῖς αὐτοῦ εὐκόλως ἐξεγείρει αυτ τούς. ᾿Αλλὰ μαθόντες τὸν σκοπὸν αὐτοῦ τρέχουσιν ἐπὶ τὰ ὅπλα. ᾿Αποκωλύεται ὑπὸ τοῦ Γωβαννιτίωνος, θείου αὐτοῦ, καὶ τῶν ἄλλων ἀρχόντων, οἵτινες ἐνόμιζον ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ δοκιμάσωσιν ἐν τούτῳ τὴν τύχην, καὶ ἀποδιώκεται ἐκ τῆς πόλεως Γεργοβίας· δὲν ἀπέστη ὅμως τοῦ σκοποῦ, ἀλλ᾿ ἐν DANEMETHMIO τοῖς ἀγροῖς στρατολογεῖ ἄνδρας πένητας καὶ ἐξώλεις. Τούτο τὸ πλῆθος συναθροίσας, οὔστιναςδήποτε ἐκ τῶν πολιτῶν ἀν παντᾷ, προσάγει μὲν εἰς τὴν ἑαυτοῦ γνώμην, προτρέπει δὲ νὰ λάβωσι τὰ ὅπλα ὑπὲρ τῆς κοινῆς ἐλευθερίας καὶ τέλος μεγάλας συναθροίσας δυνάμεις ἐκδιώκει τοὺς ἀντιπάλους αυτ τοῦ ἐκ τῆς πόλεως, ὑφ᾽ ὧν ὀλίγῳ πρότερον ἐξεβλήθη. Βασι λεὺς ὑπὸ τῶν ἑαυτοῦ ἀνακηρυχθείς διαπέμπει ἀπανταχή πρεσβείας καὶ ἐπιμαρτύρεται νὰ διαμένωσι πιστοὶ εἰς τὴν ὑπόσχεσιν αὐτῶν. Ταχέως δὲ συμμαχεῖ πρὸς τοὺς Σένονας, τοὺς Παρισίους, τοὺς Πίκτονας, τοὺς Καρδούκους, τοὺς Τού ρονας, τοὺς Αὐλέρκους, τοὺς Δεμοβίκας, τοὺς ᾿Ανδας καὶ πάν τας τοὺς ἄλλους, οἵτινες οἰκοῦσι παρὰ τὸν Ωκεανόν τῇ δὲ συναινέσει πάντων παραδίδεται εἰς αὐτὸν ἡ ἀρχή. Ταύτην λα ζὼν τὴν ἐξουσίαν ἐπιτάττει ὁμήρους εἰς πάσας ταύτας τὰς πόλεις, διατάττει νὰ προσαγάγωσιν εἰς αὐτὸν ὡρισμένον ἀ- ριθμὸν στρατιωτῶν καὶ ὁρίζει, πόσα ὅπλα ἑκάστη πόλις ολα καὶ νὰ παρασκευάσῃ καὶ μέχρι τίνος χρόνου· ἀλλ᾽ ἐν πρώτοις φροντίζει περὶ ἱππικοῦ. Εἰς δὲ τὴν μεγίστην δραστηριότητα προστίθησι μεγάλην αυστηρότητα, καὶ διὰ τοῦ μεγέθους τῆς τιμωρίας αναγκάζει τοὺς ὀκνοῦντας. Διότι ἐπὶ μὲν μείζονι πλημμελήματι φονεύει διὰ πυρὸς καὶ παντοίων βασάνων, ἐπὶ δ᾽ ἐλαφροτέρα αἰτία ἀποκόψας τὰ ὦτα ἢ ἐξορύξας τὸν ἕτερον τῶν ὀφθαλμῶν ἀποπέμπει οἴκαδε, ἵνα χρησιμεύωσιν ὡς παράδειγμα εἰς τοὺς λοιποὺς καὶ καταπλήττωσιν αὐτοὺς διὰ τοῦ μεγέθους τῆς ποινῆς.

5. Διὰ τῶν κοινῶν τούτων ταχέως συναθροίσας στρατὸν τὸν μὲν Δουκτήριον Καδοῦρκον, ἄνδρα τολμηρότατον, μετά μέρους τῶν δυνάμεων πέμπει εἰς τὴν χώραν τῶν Ῥουθηνῶν, αὐτὸς δ' απέρχεται εἰς τὴν τῶν Βιτουρίγων. Κατὰ τὴν ἄφι ξιν αὐτοῦ οἱ Βιτούριγες πέμπουσι πρέσβεις πρὸς τοὺς Αἰδούους, ὧν ἦσαν ὑπὸ τὴν προστασίαν, ἵνα ζητήσωσιν ἐπικουρίαν, ὅπως εὐκολώτερον δυνηθώσι νὰ ἀντισταθῶσι πρὸς τὰς δυνάμεις τῶν ἐχθρῶν. Οἱ δὲ Αἴδονοι κατὰ συμβουλὴν τῶν ὑπάρχων, οἷς ὁ Καίσαρ εἶχε καταλίπη παρὰ τῷ στρατῷ, πέμπουσιν εἰς Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/187 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/188 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/189 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/190 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/191 14. Ὁ δὲ Βερκιγγέτοριξ μετὰ τόσας ἀλλεπαλλήλους ἀ- τυχίας ἐν Βελλαυνοδούνῳ, Γενάβῳ καὶ Νοβιοδούνῳ συγκαλεῖ τοὺς ἑαυτοῦ εἰς συνέδριον. Διδάσκει ὅτι πρέπει νὰ πολεμήσ σωσι κατὰ πολὺ διάφορον τρόπον, ἢ ὅπως πρότερον. Παντί τρόπῳ πρέπει νὰ φροντίσωσι, νὰ ἀποκλείσωσι τοὺς Ρω μαίους τῆς προνομῆς καὶ τῶν ἐπιτηδείων. Τοῦτο δὲ εἶναι εὔ κολον, διότι αὐτοὶ εὐποροῦσιν ἱππικοῦ καὶ βοηθοῦνται ὑπὸ τῆς ὥρας τοῦ ἔτους. Ὁ χόρτος δὲν δύναται νὰ κοπῇ, ὥστε οἱ ἐχθροὶ ἐξ ἀνάγκης διεσπαρμένοι θὰ ζητῶσιν ἐκ τῶν ἐπαύ λεων· οὗτοι δὲ πάντες καθ' ἑκάστην δύνανται νὰ ἐξολο θρεύωνται ὑπὸ τῶν ἱππέων. Ἐκτὸς τούτων πρέπει χάριν τῆς κοινῆς σωτηρίας να παραμελήσωσι τὰ οἰκεῖα συμφέροντα πρέπει λοιπὸν αἱ κῶμαι καὶ αἱ ἐπαύλεις νὰ καῶσι καθ᾿ ὅλον τὸ διάστημα (ἀπὸ τῆς Βοΐας) ἀπανταχῇ, ἐφ' ὅσον δύνανται νὰ φθάσωσι χάριν προνομῆς. Τούτων πάντων θὰ ὑπάρχη ἀφθονία εἰς αὐτούς, διότι πάντοτε θὰ ἀνακουφίζωνται διὰ τῶν πόρων ἐκείνων, ὧν ἐν τῇ χώρᾳ θὰ γίνεται ὁ πόλεμος" οἱ δὲ Ῥωμαῖοι ἢ δὲν θὰ ὑποφέρωσι τὴν ἀπορίαν ἢ μετὰ μετ γάλου κινδύνου θὰ ἀπομακρύνωνται τοῦ στρατοπέδου εἶναι δὲ ἀδιάφορον, ἂν φονεύωσιν αὐτοὺς ἢ ἀφαιρῶσι τὰς ἀπο σκευάς, ἂς ἀποβαλόντες δὲν θὰ δύνανται νὰ πολεμῶσι. Πλὴν δὲ τούτων πρέπει νὰ καίωνται αἱ πόλεις, αἵτινες ἐκ τῆς ἐπ χυρώσεως καὶ τῆς φύσεως τοῦ τόπου δὲν εἶναι ἀσφαλεῖς ἀπὸ παντὸς κινδύνου, ἵνα μὴ εἰς μὲν τοὺς Γαλάτας χρησιμεύω- σιν ὡς καταφύγια πρὸς ἀποποίησιν τῆς στρατείας, εἰς δὲ τοὺς Ῥωμαίους ἀποθῆκαι, ἵνα λαμβάνωσιν ἄφθονα τὰ ἐπιτή δεια καὶ λείαν. ᾿Εὰν δὲ ταῦτα φαίνωνται βαρέα ή οδυνηρά, πολλῷ βαρύτερον θεωρεῖ, οἱ μὲν παῖδες καὶ αἱ γυναῖκες νὰ ἀπάγονται εἰς δουλείαν, αὐτοὶ δὲ οἱ ἴδιοι νὰ φονεύωνται, ὅπερ εἶναι ἀνάγκη νὰ συμβαίνῃ εἰς τοὺς ἡττημένους.

15. Τῇ συγκαταθέσει πάντων ταύτης τῆς γνώμης ἐπιδο κιμασθείσης, ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ πλέον ἢ εἴκοσι πόλεις τῶν Βιτου ρίγων καίονται. Τοῦτ᾽ αὐτὸ γίνεται καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς πό λέσι πανταχοῦ φαίνονται πυρκαϊαί· διὰ ταύτας εἰ καὶ μετ RANENIE Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/193 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/194 μὲν ἁμάξας καὶ τὰς ἀποσκευὰς αὑτῶν εἰς πυκνότερα δάση πάσας δὲ τὰς δυνάμεις παρέταξαν ἐν τόπῳ ὑψηλῷ καὶ και ταφανεῖ. Ἐπὶ τῇ ἀγγελία ταύτῃ ὁ Καῖσαρ ταχέως διέτα ξε νὰ συγκομίσωσι τὰς ἀποσκευὰς καὶ νὰ ἔχωσιν ἔτοιμα τὰ ὅπλα.

19. Ὑπῆρχε λόφος τρέμα ἀπὸ τῶν κατωτάτω άνωφε ρής. Τοῦτον πανταχόθεν σχεδόν περιέβαλλεν ἔλος δυσχε ρὲς καὶ ἀπρόσβατον ὄχι εὐρύτερον τῶν πεντήκοντα ποδῶν. Ἐπὶ τοῦ λόφου τούτου οἱ Γαλάται διαλύσαντες τὰς γεφύ- ρας κατέμενον πεποιθότες εἰς τὴν φύσιν τοῦ τόπου, καὶ και τὰ φυλὰς διηρημένοι καὶ κατὰ πόλεις κατεῖχον πάντας τοὺς πόρους καὶ τὰς νάπας ταύτης τῆς λίμνης ἕτοιμοι καὶ πρόθυμοι, ἐὰν οἱ Ρωμαῖοι ήθελον επιχειρήσῃ νὰ διαβῶσι τὴν λίμνην, νὰ προσβάλωσιν ἐκ τοῦ ὑψηλοτέρου τόπου τοὺς ἐν τῇ λίμνῃ ἐνεχομένους, οὕτως, ὥστε ὅστις ἔβλεπε τὴν ἐγγύτη τατοῦ τόπου, ἤθελε νομίση ὅτι ἦσαν ἔτοιμοι ἐξ ἴσου σχεδόν νὰ διαγωνισθῶσι, ἀλλ᾽ ὅστις παρετήρει τὴν ἀνισότητα τοῦ τόπου, ἤθελεν ἐννοήσῃ ὅτι οἱ Γαλάται διὰ ματαίας ἀλαζο νείας ἐπιδεικνύονται. ᾿Αγανακτοῦντας τοὺς τρατιώτας, διότι οἱ ἐχθροὶ ἐν οὕτω μικρᾷ ἀποστάσει ἠδύναντο νὰ ὑποφέρωσι τὴν ὄψιν αὐτῶν, καὶ ἐκζητοῦντας τὸ σημεῖον τῆς μάχης ὁ Καῖσαρ ἐκδιδάσκει, ἀντὶ πόσης βλάβης καὶ ἀντὶ πόσων γεν- ναίων ἀνδρῶν θυσίας εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξαγορασθῇ ἡ νίκη οὓς βλέπων τόσον προθύμους, ὥστε μηδένα κίνδυνον ὑπὲρ τῆς ἑαυτοῦ δόξης νὰ ἀποφεύγωσι, ἔπρεπε νὰ εἶναι ἔνοχος τῆς μεγίστης ἀδικίας, ἐὰν μὴ ἐθεώρει τὴν ζωὴν αὐτῶν πολυτιμοτέραν τοῦ ἰδίου συμφέροντος. Οὕτω παρηγορήσας τοὺς στρατιώτας τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἐπανάγει αὐτοὺς εἰς τὰ στρατόπεδον καὶ διατάττει να παρασκευάζωσι τὰ λοιπὰ, ὅσα ἀνῆκον εἰς τὴν πολιορκίαν τῆς πόλεως.

20. Ὁ δὲ Βερκιγγέτορις, ἀφ' οὗ ἐπανῆλθεν εἰς τοὺς ἑαυ τοῦ, κατηγορηθεὶς ἐπὶ προδοσία, πρῶτον μέν, ὅτι ἐστρατο πέδευσεν ἐγγύτερον τῶν Ῥωμαίων, ἔπειτα δέ, ὅτι μεθ' 2- παντος τοῦ ἱππικοῦ ἀποχώρησε, μετέπειτα δέ, ὅτι ἄνευ Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/196 διδαγμένοι, τί ἐρωτηθέντες νὰ ἀποκριθῶσι, λέγουσιν ὅτι εἶναι στρατιῶται τῆς λεγεῶνος· ὅτι ὑπὸ τοῦ λιμοῦ καὶ τῆς ἀπο ρίας ἀναγκασθέντες κρυφίως ἐξῆλθον τοῦ στρατοπέδου, μή- πως δυνηθῶσι νὰ εὕρωσιν ἐν τοῖς ἀγροῖς ὀλίγον στον κτηνός τι· ὅτι ἅπας ὁ στρατὸς ὑφ᾽ ὁμοίας ἀπορίας πιέζεται, καὶ οὐδεὶς ἤδη ἔχει δυνάμεις οὔτε δύναται νὰ ὑποφέρῃ τὸν πόνον τῆς ἐργασίας· ὅθεν ὁ στρατηγὸς ἀπεφάσισεν, ἐὰν μη- δὲν προκόψωσι πρὸς τὴν πολιορκίαν τῆς πόλεως, μετὰ τρεῖς ἡμέρας νὰ ἀπαγάγη τον στρατόν. «Ταύτας», εἶπε, στὰς εὐεργεσίας ἔχετε παρ' ἐμοῦ, ἂν κατηγορεῖτε ἐπὶ προδοσία, οὗ τῇ συνεργία βλέπετε τηλικούταν νικηφόρον στρατὸν κατανα- λωθέντα ἄνευ τοῦ ἡμετέρου αἵματος· ἵνα δὲ μηδεμία πόλις δεχθῇ ἐν τῇ χώρᾳ αὐτὸν ἐν αἰσχρᾷ φυγῇ ὑποχωροῦντα, ἐγὼ προενόησα.

21. Απαν τὸ πλῆθος ἐπιβοᾷ καὶ κατὰ τὸ ἔθος αὐτοῦ συγκρούει τὰ ὅπλα, ὅπερ συνειθίζουσι νὰ κάμνωσιν, ὅταν ἐ- πιδοκιμάζωσι τὸν λόγον τινός: ὁ Βερκιγγέταριξ είναι μέγι στις στρατηγός, οὔτε περὶ τῆς πίστεως αὐτοῦ πρέπει νὰ ἀμφιβάλλωσιν, οὔτε εἶναι δυνατόν, μετά μείζονος περισκέ ψεως νὰ διοικηθῇ ὁ πόλεμος. Ορίζουσι, δέκα χιλιάδες άνω δρῶν ἐπιλέκτων ἐκ πασῶν τῶν δυνάμεων νὰ πεμφθῶσιν εἰς τὴν πόλιν, καὶ φρονοῦσιν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐμπιστεύσωσι τὴν κοινὴν σωτηρίαν εἰς μόνους τοὺς Βιτούριγας, διότι και τενόουν ὅτι πᾶσα ἡ νίκη εξηρτᾶτο ἐκ τούτου σχεδόν, ἐὰν ἤθελον διατηρήσῃ ταύτην τὴν πόλιν.

29. Πρὸς τὴν ἐξαίρετον τῶν ἡμετέρων στρατιωτῶν ἀν δρείαν οἱ Γαλάται ἀντέττατον παντοῖα μηχανήματα, διό- τι εἶναι γένος ἀνθρώπων ἐντεχνότατον καὶ ἐπιτηδειότατον πρὸς ἀπομίμησιν καὶ ἐκτέλεσιν πάντων, ὅσα παρά τινος διδάσκονται. Διότι καὶ διὰ παγίδων ἀπέτρεπον τὰ δρέπα να, ἅπερ στερεῶς κατασχόντες ἀνείλκον εἴσω του τείχους διὰ τροχαλιῶν, καὶ δι' υπονόμων ὑφήσουν τὸ χῶμα τόσῳ ἐμπειρότερον, ὅσῳ παρ' αὐτοῖς ὑπάρχουσι μεγάλα σιδηρω ρυχεῖα καί πᾶν εἶδος υπονόμων εἶναι γνωστὸν καὶ σύνηθες αὐτοῖς. Ὅλον δὲ τὸ τεῖχος πανταχόθεν κατέλαβον διὰ πολ λυστέγων πύργων καὶ διὰ δερμάτων ἐπεκάλυψαν αὐτούς. Επειτα δὲ διὰ συχνῶν μεθημερινῶν καὶ νυκτερινῶν ἐξόδων ἡ εἰς τὸ χῶμα ἐνέβαλλον πῦρ ἢ προσέβαλλον τοὺς στρα τιῶτας ἀσχολουμένους εἰς τὴν ἐργασίαν, καὶ συνδέοντες τὰς δοκοὺς τῶν πύργων αὐτῶν ἐξίσουν αὐτοὺς πρὸς τὸ ὕψος τῶν ἡμετέρων πύργων, ὅσον ἐξύψου αὐτοὺς τὸ καθημερινὸν χῶμα, καὶ τὰς ἀνοικτὰς ἡμῶν ὑπονόμους ἀνέκοπτον δι' ἐπι καύστων καὶ ἀπωξυσμένων ξύλων καὶ διὰ πίσσης διαπύ μου καὶ λίθων βαρυτάτων καὶ ἀπεκώλυον νὰ πλησιάζωσιν εἰς τὰ τείχη.

23. Πάντα δὲ τὰ Γαλατικὰ τείχη ἔχουσι τοῦτο σχεδόν τὸ σχῆμα. Δοκοί εὐθεῖα: συνεχεῖς καθ' ὅλον τὸ μῆκος και τ' ἴσα διαστήματα διεστῶσαι ἀλλήλων δύο πόδας τίθενται. ἐπὶ τοῦ ἐδάφους. Αὗται συνδέονται πρὸς τὸ ἔνδον καὶ διὰ πολλοῦ χώματος ἐπικαλύπτονται· τὰ δὲ προειρημένα δια στήματα ἀποπληροῦνται πρὸς τὰ ἔμπροσθεν διὰ μεγάλων λίθων. Τούτων ταχθέντων καὶ συναρμοσθέντων ἄλλη υπε μάνω τάξις προστίθεται οὕτως, ὥστε νὰ διατηρῆται τὸ αὐτ τὸ διάστημα καὶ αἱ δοκοὶ νὰ μὴ ἐφάπτωνται ἀλλήλων, ἀλλὰ δι' ἴσων διαστημάτων χωριζόμεναι ἕκασται σφιγκτῶς νὰ συνέχωνται πρὸς ἑκάστας διὰ λίθων παρεμβεβλημένων. Ού- τως ἐφεξῆς ἅπαν τὸ οἰκοδόμημα κατασκευάζεται, μέχρις οὗ συμπληρωθῇ τὸ προσῆκον ὕψος τοῦ τείχους. Τοῦτο δὲ τὸ οἰκοδόμημα οὐ μόνον κατὰ τὴν ἐξωτερικὴν ὄψιν καὶ τὴν ποικιλίαν δὲν εἶναι δύσμορφον ἕνεκα τῶν ἀμοιβαίων δοκῶν καὶ λίθων, ἅπερ κατ' εὐθεῖαν γραμμὴν διατηροῦσε τὰς τά ξεις αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν ὠφέλειαν καὶ τὴν ἄμυναν τῶν πόλεων εἶναι σκοπιμώτατον, διότι ἀπὸ μὲν τῆς πυρο καὶᾶς ὑπερασπίζει αὐτὸ ὁ λίθος, ἀπὸ δὲ τοῦ κριοῦ ἡ ξυλεία, ἥτις συνισταμένη ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐκ συνεχῶν δοκῶν τεσσαράκοντα ποδῶν τὸ μῆκος καὶ συνδεδεμένη πρὸς τὰ ἔνδον οὔτε νὰ διαφραγῇ οὔτε νὰ διασπκούς δύναται.

24. Καίτοι δ' ἐκ πάντων τούτων τῶν ἐκπεδίων ή που Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/199 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/200 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/201 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/202 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/203 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/204 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/205 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/206 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/207 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/208 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/209 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/210 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/211 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/212 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/213 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/214 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/215 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/216 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/217 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/218 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/219 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/220 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/221 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/222 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/223 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/224 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/225 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/226 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/227 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/228 τὸ ἱππικόν. Εἰς αὐτοὺς ἀποχωροῦντες παραγγέλλει, ἕκαστος τὰ προσέλθῃ εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ καὶ νὰ συναθροίσωσι πρὸς τὸν πόλεμον πάντας, οἵτινες διὰ τὴν ἡλικίαν δύνανται να φέρωσιν ὄπλα. Εκτίθησι τὰς πρὸς ἐκείνους εὐεργεσίας αὐτοῦ καὶ ἐπιμαρτύρεται, να φροντίσωσι περὶ τῆς ἑαυτῶν σωτή ρίας καὶ νὰ μὴ παραδώσωσιν πρὸς βάσανον εἰς τοὺς ἐχθροὺς αὐτόν, ὅστις ἄριστα εἰργάσθη ὑπὲρ τῆς κοινῆς ἐλευθερίας. Ἐὰν δὲ φανῶσιν ἀμελέστεροι, δεικνύει ὅτι μετ' αὐτοῦ θέ λουσιν ἀπολεσθῆ ὀγδοήκοντα χιλιάδες ἐπιλέκτων ἀνδρῶν, Υπολογίσας δὲ (λέγει ὅτι) μόλις έχει διὰ τριάκοντα ημέρας σίτον, ἀλλὰ μετὰ φειδοῦς δύναταί τις νὰ καρτερήτῃ καὶ ὀλίγῳ περὶ πλέον. Ταῦτα παραγγείλας, ὅπου τὸ ἔργον 4- μῶν εἶχε διακοπή, κατὰ τὴν δευτέραν φυλακὴν πέμπει ἐν σιγῇ τὸ ἱππικόν. Διατάττει νὰ φέρωσι πρὸς αὐτὸν πάντα τὸν σίτον ὁρίζει δὲ ποινὴν θανάτου κατ' ἐκείνων, οἵτινες δὲν ἤθελον ὑπακούσης καὶ τὰ μὲν κτήνη, ὧν πάμπολλα εἶ- χον συγκομισθῇ ὑπὸ τῶν Μανδουβίων, διανέμει κατ' ἄνδρας ἀλλὰ τὸν σῖτον ἄρχεται νὰ προσμετρῇ φειδωλῶς καὶ κατ' όν λίγον εἰς τοὺς στρατιώτας. Πάσας δὲ τὰς δυνάμεις, ἂς πρὸ τῆς πόλεως εἶχε καταστήση, εἰσήγαγεν εἰς τὴν πόλιν. Κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον παρασκευάζεται νὰ ἀναμένῃ ἐπικουρίαν τῆς Γαλατίας καὶ νὰ ἐξακολουθῇ τὸν πόλεμον,

72. Ταῦτα μαθὼν παρὰ τῶν αὐτομόλων καὶ τῶν αἰχμα λώτων ὁ Καίσαρ διατάττει τὴν ὀχύρωσιν κατὰ τὸν ἐφεξῆς τρόπον. Ἤγαγε τάφρον εἴκοσι ποδῶν μετὰ καθέτων πλευ ρῶν, ὥστε τὸ ἔδαφος ταύτης τῆς τάφρου νὰ ἦναι κάτω τά- τον εὐρύ, ὅσον καὶ ἄνω τὰ χείλη αὐτῆς διίσταντο ἀπὸ δὲ ταύτης τῆς τάφρου τετρακοσίους πόδας ὀπίσω ἤγαγε πάντα τὰ ἄλλα ὀχυρώματα, καὶ τοῦτο ἐπὶ τῷ σκοπῷ, ἐπειδὴ ἐξ ἀνάγκης εἶχε περιλάβη τοσοῦτο διάστημα καὶ δυσκόλως ἦτ δύνατο νὰ περιζωσθῇ τὸ ὅλον διὰ στεφάνου στρατιωτών, ἵνα μὴ ἢ διὰ νυκτὸς τὸ πλῆθος τῶν ἐχθρῶν ἐξ ἀπροόπτου προσβάλη τὰ ὀχυρώματα, ἢ μεθ᾿ ἡμέραν ῥίπτωσι βέλη κατά τῶν ἡμετέρων τῶν ἐπὶ τὸ ἔργον τεταγμένων. Τοῦτο τὸ Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/230 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/231 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/232 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/233 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/234 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/235 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/236 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/237 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/238 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/239 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/240 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/241 Σελίδα:Περί του Γαλατικού Πολέμου (1871).pdf/242