Παλατινή Ανθολογία/VII/208 Ανύτης
| ←Βιβλίο 7o, 207 | VII 208 Μνᾶμα τόδε φθιμένου μενεδαΐου εἵσατο Δᾶμις ἵππου Συγγραφέας: Παλατινή Ανθολογία, VII (βιβλίο 7ο Επιτύμβια επιγράμματα) |
Βιβλίο 7o, 209→ |
| Μνᾶμα τόδε φθιμένου μενεδαΐου εἵσατο Δᾶμις ἵππου, Ανύτης, Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 7ο επίγραμμα 208 (AP VII 208) |
VII 208 Ανύτης
- Μνᾶμα τόδε φθιμένου μενεδαΐου εἵσατο Δᾶμις ἵππου, ἐπεὶ στέρνον τοῦδε δαφοινὸς Ἄρης
- τύψε· μέλαν δέ οἱ αἷμα ταλαυρίνου διὰ χρωτὸς ζέσσ', ἐπὶ δ' ἀργαλέᾳ βῶλον ἔδευσε φονᾷ.
Μετάφραση:
Του σκοτωμένου μαύρου του έστησ' ο Δάμις μνήμα, Ανύτης
- Του σκοτωμένου μαύρου του έστησ' ο Δάμις μνήμα,
- που ο Άρης τον εχτύπησε στα στήθια τα γερά.
- Το πορφυρό του απ' το κορμί πετάχθηκ' αίμα ως κύμα
- και βώλους εκατάβρεξε και χώματα ξερά.