VII 506 Λεωνίδας

κἠν γῇ καὶ πόντῳ κεκρύμμεθα: τοῦτο περισσὸν

ἐκ Μοιρέων Θάρσυς Χαρμίδου ἠνύσατο.

ἦ γὰρ ἐπ᾽ ἀγκύρης ἔνοχον βάρος εἰς ἅλα δύνων,

Ἰόνιὸν θ᾽ ὑγρὸν κῦμα κατερχόμενος,

τὴν μὲν ἔσως1᾽, αὐτὸς δὲ μετάτροπος ἐκ βυθοῦ ἔρρων

ἤδη καὶ ναύταις χεῖρας ὀρεγνύμενος,

ἐβρώθην τοῖόν μοι ἐπ᾽ ἄγριον εὖ μέγα κῆτος

ἦλθεν, ἀπέβροξεν δ᾽ ἄχρις ἐπ᾽ ὀμφαλίου.

χἤμισυ μὲν ναῦται, ψυχρὸν βάρος, ἐξ ἁλὸς ἡμῶν

ἤρανθ᾽, ἥμισυ δὲ πρίστις ἀπεκλάσατο:

ᾐόνι δ᾽ ἐν ταύτῃ κακὰ λείψανα Θάρσυος, ὦνερ,

ἔκρυψαν πάτρην δ᾽ οὐ πάλιν ἱκόμεθα.