Παλατινή Ανθολογία/VII/669 Πλάτωνος
| ←Βιβλίο 7o, 668 | AP VII 669 ἀστέρας εἰσαθρεῖς Ἀστὴρ ἐμός· εἴθε γενοίμην Συγγραφέας: Παλατινή Ανθολογία, VII (βιβλίο 7ο) |
Βιβλίο 7o, 670→ |
| ἀστέρας εἰσαθρεῖς Ἀστὴρ ἐμός· εἴθε γενοίμην, Πλάτωνος, Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 7ο, επίγραμμα 669 (AP VII 669) |
VII 669 Πλάτωνος
- ἀστέρας εἰσαθρεῖς Ἀστὴρ ἐμός· εἴθε γενοίμην οὐρανός͵ ὡς πολλοῖς ὄμμασιν εἰς σὲ βλέπω
μεταφράσεις:
Τ’ άστρα κοιτάς, αστέρι μου
- Τ’ άστρα κοιτάς, αστέρι μου• μακάρι νά γινόμουν ο ουρανός, νά σ’ έβλεπα εγώ μέ χίλια μάτια.
- Στέφανος (Σίμος Μενάρδος)/Τ'άστρα θωρείς αστέρι μου, Πλάτωνος, μετάφραση Σίμου Μενάρδου
ΙΙ, Τ'άστρα θωρείς αστέρι μου
- Τ'άστρα θωρείς αστέρι μου: Ουρανός να'μουν μόνο, με μάτια εσέν' αμέτρητα για να σε καμαρώνω!