XI 132 Λουκιλλίου

μισῶ, δέσποτα Καῖσαρ, ὅσοις νέος οὐδέποτ᾽ οὐδεὶς

ἤρεσε, κἂν εἴπῃ, μῆνιν ἄειδε θεά,

ἀλλ᾽ ἢν μὴ Πριάμου τις ἔχῃ χρόνον ἡμιφάλακρος,

ἢ καὶ κυρτὸς ἄγαν, οὐ δύνατ᾽ ἄλφα γράφειν.

εἰ δ᾽ ὄντως οὕτως τοῦτ᾽ ἔστ᾽ ἔχον, ὦ ὕπατε Ζεῦ,

εἰς τοὺς κηλήτας ἔρχεται ἡ σοφία.