Της Κατίγκως το φουστάνι
καμιά άλλη δεν το βάνει,
τιπιλίκι και δαντέλα,
παρ' τη μάνα σου κι έλα.

Πάρε και την αδελφή σου
να μην είσαι μοναχή σου,
όταν μπαίνεις κι ξιαλλάζεις,
να σε βγάζει το βρακί σου.

Το βρακί τι να το κάμω
αφού ξέρεις δεν το βάνω,
δεν το βάνω σε το λέω,
εύκαιρη να είμαι θέλω.