indignus
Llatí
- Pronúncia (AFI): /ˈɪn.dɪ.ŋnʊs/
- Etimologia: Del prefix in- i dignusCategoria:Mots en llatí amb prefix in-#dignus.
Adjectiu
indignus m.Categoria:Adjectius en llatí, indigna f., indignum n. (comparatiu indignior, superlatiu indignissimus)
Declinació
Primera i segona declinació, -us, -a, -um.
| Cas | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculí | Femení | Neutre | Masculí | Femení | Neutre | ||
| Nominatiu | indignus | indigna | indignum | indignī | indignae | indigna | |
| Vocatiu | indigne | indigna | indignum | indignī | indignae | indigna | |
| Acusatiu | indignum | indignam | indignum | indignōs | indignās | indigna | |
| Genitiu | indignī | indignae | indignī | indignōrum | indignārum | indignōrum | |
| Datiu | indignō | indignae | indignō | indignīs | |||
| Ablatiu | indignō | indignā | indignō | indignīs | |||