Wikimore

το ρήμα «εἰμί»

προσωπικές εγκλίσεις
πρόσωπο	ενικός			πληθυντικός
πρόσωπο	πρώτο	δεύτερο	τρίτο	πρώτο	δεύτερο	τρίτο
οριστική	ἐγώ	σύ	οὖτος	ἡμεῖς	ὑμεῖς	οὗτοι
ενεστώτας	εἰμί	εἶ	ἐστί	ἐσμέν	ἐστέ	εἰσί(ν)
παρατατικός	ἦν, ἦ, ἔην, ἦεν	ἦσθα	ἦν	ἦμεν	ἦτε	ἦσαν, ἔσαν
μέλλοντας	ἔσομαι	ἔσει, ἔσῃ	ἔσται	ἐσόμεθα	ἔσεσθε	ἔσονται
αόριστος β΄	ἐγενόμην	ἐγένου	ἐγένετο	ἐγενόμεθα	ἐγένεσθε	ἐγένοντο
παρακείμενος	γέγονα	γέγονας	γέγονε	γεγόναμεν	γεγόνατε	γεγόνασι(ν)
υπερσυντέλικος	ἐγεγόνειν	ἐγεγόνεις	ἐγεγόνει	ἐγεγόνεμεν	ἐγεγόνετε	ἐγεγόνεσαν
υποτακτική	ἐγώ	σύ	οὖτος	ἡμεῖς	ὑμεῖς	οὗτοι
ενεστώτας	ὦ	ᾖς	ᾖ	ὦμεν	ἦτε	ὦσι(ν)
παρατατικός	-	-	-	-	-	-
μέλλοντας	-	-	-	-	-	-
αόριστος β΄	γένωμαι	γένῃ	γένηται	γενώμεθα	γένησθε	γένωνται
παρακείμενος (περιφραστικά)	γεγονὼς ὦ	γεγονὼς ᾖς	γεγονὼς ᾖ	γεγονότες ὦμεν	γεγονότες ἦτε	γεγονότες ὦσι(ν)
υπερσυντέλικος	-	-	-	-	-	-
ευκτική	ἐγώ	σύ	οὖτος	ἡμεῖς	ὑμεῖς	οὗτοι
ενεστώτας	εἴην	εἴης	εἴη	εἴημεν, εἶμεν	εἴητε, εἶτε	εἴησαν, εἶεν
παρατατικός	-	-	-	-	-	-
μέλλοντας	ἐσοίμην	ἔσοιο	ἔσοιτο	ἐσοίμεθα	ἔσοισθε	ἔσοιντο
αόριστος β΄	γενοίμην	γένοιο	γένοιτο	γενοίμεθα	γένοισθε	γένοιντο
παρακείμενος (περιφραστικά)	γεγονὼς εἴην	γεγονὼς εἴης	γεγονὼς εἴη	γεγονότες εἴημεν, εἶμεν	γεγονότες εἴητε, εἶτε	γεγονότες εἴησαν, εἶεν
υπερσυντέλικος	-	-	-	-	-	-
προστακτική	-	σύ	οὖτος	-	ὑμεῖς	οὗτοι
ενεστώτας	-	ἴσθι, ἔσο	ἔστω	-	ἔστε	ἔστων, ὄντων, ἔστωσαν
παρατατικός	-	-	-	-	-	-
μέλλοντας	-	-	-	-	-	-
αόριστος β΄	-	γενοῦ	γενέσθω	-	γένεσθε	γενέσθων, γενέσθωσαν
παρακείμενος	-	γεγονὼς ἴσθι	γεγονὼς ἔστω	-	γεγονότες ἔστε	γεγονότες ἔστων
υπερσυντέλικος	-	-	-	-	-	-
ονοματικοί τύποι
απαρέμφατο	ενεστώτας	παρατατικός	μέλλοντας	αόριστος β΄	παρακείμενος	υπερσυντέλικος
απαρέμφατο	εἶναι	-	ἔσεσθαι	γενέσθαι	γεγονέναι	-
μετοχή	ενεστώτας	παρατατικός	μέλλοντας	αόριστος β΄	παρακείμενος	υπερσυντέλικος
αρσενικό	ὤν	-	ἐσόμενος	γενόμενος	γεγονώς	-
θηλυκό	οὖσα	-	ἐσομένη	γενομένη	γεγονυῖα	-
ουδέτερο	ὄν	-	ἐσόμενον	γενόμενον	γεγονός	-

Κατηγορία:Πρότυπα κλίσης ρημάτων (αρχαία ελληνικά)

Wikimore

Πρότυπο:ειμί/κλίση