Ετυμολογία

αβέρτα-κουβέρτα < → δείτε τις λέξεις αβέρτα και κουβέρτα. Σύμφωνα με τον Ηλία Πετρόπουλο, η έκφραση έλκει την καταγωγή της από τους φυλακισμένους, όταν έπαιζαν μπαρμπούτι στους θαλάμους τους (απλώνοντας στο πάτωμα μια κουβέρτα, για να ρίχνουν τα ζάρια), φανερά, χωρίς να κρύβονται από τους δεσμοφύλακες.^[1]

Προφορά

ΔΦΑ : /aˈveɾ.ta kuˈveɾ.ta/Κατηγορία:Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)

ΈκφρασηΚατηγορία:Νέα ελληνικάΚατηγορία:Εκφράσεις (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)#ατρεβυοκατρεβα

αβέρτα-κουβέρτα

• χωρίς έλεγχο, χωρίς μέτρο

  ※  Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά) Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά)Κάποια μέρα, καλοκαίρι του 1996 ήταν, έφτασε ένας τύπος γεμάτος χρήματα, που δήλωσε ότι ήταν κτηματομεσίτης κι άρχισε να αγοράζει αβέρτα κουβέρτα.

  Θάνος Δραγούμης, Εντιμότατα λαμόγια, Αθήνα: Μεταίχμιο, 2017, ISBN 9786180311082. σελ. 244.

Αναφορές

Πηγές

• αβέρτα - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα) Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)#ατρεβυοκατρεβα