Ετυμολογία

δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται < αρχαίο ρητό «δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται» καταγεγραμμένο στο έργο Γνῶμαι Μονόστιχοι του κωμικού ποιητή Μενάνδρου.

Προφορά

ΔΦΑ : /ðɾiˈos peˈsu.sis ˈpas aˈniɾ ksiˈle.ve.te/Κατηγορία:Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)

τυπογραφικός συλλαβισμός : δρυ‐ός πε‐σού‐σης πας α‐νήρ ξυ‐λεύ‐ε‐ται

ΠαροιμίαΚατηγορία:Νέα ελληνικάΚατηγορία:Παροιμίες (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)#ιατευελυξρηνασαπσησυοσεπσουρ

δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται

• (αρχαιοπρεπές)Κατηγορία:Αρχαιοπρεπείς όροι (νέα ελληνικά) από δένδρο που πέφτει κάθε άνθρωπος μαζεύει ξύλα· λέγεται σε περιπτώσεις όπου, λόγω της πτώσης κάποιας δύναμης, οι υπόλοιποι επιχειρούν να επωφεληθούν

  ※  Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά) Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά) Όταν οι αρχαίοι μας πρόγονοι έλεγαν «δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται» ήξεραν. Το ίδιο έγινε τώρα. Γραφειοκράτες, αξιωματικοί της δίωξης, δικαστικοί, συνεργεία τηλεόρασης, δημοσιογράφοι, στριφογυρίζουν σαν τα όρνια γύρω από τα παραδομένα ψοφίμια. Καμαρώνουν και κάνουν περήφανα δηλώσεις. (Μανώλης Ροδακανάκης, Οι δρόμοι της θάλασσας: με το βήμα της προπέλας, εκδ. Καλέντης, 1998, σελ. 59)