Ετυμολογία

παραμυθητικός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική Κατηγορία:Λόγια διαχρονικά δάνεια από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Προέλευση λέξεων από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά) παραμυθητικός < παραμυθ(ία) (παρά + μῦθος) παραμυθη- (παραμυθέομαι) + -τικόςΚατηγορία:Λέξεις με επίθημα -τικός (νέα ελληνικά)

Προφορά

ΔΦΑ : /pa.ɾa.mi.θi.tiˈkos/Κατηγορία:Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)

τυπογραφικός συλλαβισμός : πα‐ρα‐μυ‐θη‐τι‐κός

ΕπίθετοΚατηγορία:Νέα ελληνικάΚατηγορία:Επίθετα (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)#σοκιτηθυμαραπ

παραμυθητικός

• παρηγορητικός, συμπονετικός

  ※  Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα τύπου (νέα ελληνικά) Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά) Ως ξεχωριστό είδος, ο παραμυθητικός λόγος είχε μακρά ιστορία στην αρχαιοελληνική γραμματεία, πέρασε δε, όπως πολλά άλλα, και στη λατινική [...] απόπειρες των Ελλήνων για τον κατευνασμό της λύπης με ανθρώπινα μέσα [...] πάσχισαν να καταπολεμήσουν τη λύπη τού ανθρώπου με τη βοήθεια του λόγου, που σήμαινε για τον αρχαίο μαζί: λέξη και λογική.

  Μπουκάλας, Παντελής, άρθρο "Αρχαιοελληνικός και πατερικός παραμυθητικός λόγος", εφημερίδα Καθημερινή, 2015.11.08.

  • ο Παραμυθητικὸς πρὸς τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ήταν μια παρηγορητική επιστολή του Πλουτάρχου προς τη γυναίκα του, για το θάνατο της κορούλας τους