σταυροπηγιακός
Νέα ελληνικά (el)
Κατηγορία:Επίθετα που κλίνονται όπως το 'καλός' (νέα ελληνικά)
Ετυμολογία
- σταυροπηγιακός (μαρτυρείται από το 1614)[1] < μεσαιωνική ελληνική σταυροπήγι(ον) (τοποθέτηση σταυρού στη θέση νέας εκκλησίας) + -ακόςΚατηγορία:Λέξεις με επίθημα -ακός (νέα ελληνικά)
ΕπίθετοΚατηγορία:Νέα ελληνικάΚατηγορία:Επίθετα (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)#σοκαιγηπορυατσ
σταυροπηγιακός, -ή, -ό
- (εκκλησιαστικός όροςΚατηγορία:Εκκλησιαστικοί όροι (νέα ελληνικά), για μοναστήρι) που υπάγεται απευθείας στη δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριάρχη και όχι στη δικαιοδοσία του τοπικού μητροπολίτη
Συγγενικά
- σταυροπήγιο
- → και δείτε τις λέξεις σταυρός και πήζω
Μεταφράσεις
σταυροπηγιακός
|
|
Αναφορές
- ↑ σταυροπηγιακός, σελ.923, Τόμος Β΄ - Κουμανούδης, Στέφανος Αθ. (1900) Συναγωγή νέων λέξεων υπό των λογίων πλασθεισών από της Αλώσεως μέχρι των καθ’ ημάς χρόνων. Τόμοι: 2 (Εισαγωγή,@anemi). Εν Αθήναις: Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου
Πηγές
- σταυροπηγιακός - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες σύμβολα)
- σταυροπηγιακός - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
- Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας. (Αʹ έκδοση: 1998) Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)#σοκαιγηπορυατσ