Ετυμολογία

τουρκομάχος < Τούρκ(ος) + -ο-Κατηγορία:Λέξεις με ένθημα -ο- (νέα ελληνικά) + -μάχοςΚατηγορία:Λέξεις με επίθημα -μάχος (νέα ελληνικά)

Προφορά

ΔΦΑ : /tuɾ.koˈma.xos/Κατηγορία:Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)

τυπογραφικός συλλαβισμός : τουρ‐κο‐μά‐χος

ΟυσιαστικόΚατηγορία:Νέα ελληνικάΚατηγορία:Ουσιαστικά (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)#σοχαμοκρυοτ

τουρκομάχος αρσενικό

• (λόγιοΚατηγορία:Λόγιοι όροι (νέα ελληνικά), παρωχημένο) αυτός που πολεμά Τούρκους, κυρίως στην Ελληνική Επανάσταση του 1821

  ※  Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα ποίησης (νέα ελληνικά) Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά)Κάστρα ολέθρου, βράχοι μακεδονίτες, / άπαρτο κάθε πέτρα μετερίζι· / μα οι τουρκομάχοι, πετροκαταλύτες. (Κωστής Παλαμάς, Η πολιτεία και η μοναξιά, 1912)

ΕπίθετοΚατηγορία:Νέα ελληνικάΚατηγορία:Επίθετα (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)#σοχαμοκρυοτ

→ λείπει η κλίσηΚατηγορία:Ελλείπουσες κλίσεις (νέα ελληνικά)

τουρκομάχος

• (λόγιοΚατηγορία:Λόγιοι όροι (νέα ελληνικά), παρωχημένο) χαρακτηρισμός κάποιου που πολεμά με Τούρκους

  ※  Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα ποίησης (καθαρεύουσα) Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (καθαρεύουσα)Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δύσκολον πολὺ δὲν τοῦ ἐφάνη… / εἰς τὴν πατρίδα ἔχαιρεν ὑπόληψιν μεγάλην, / καθόσον ἦτο γέννημα ἑνὸς ἀρχιτσοπάνη, / διακριθέντος ἄλλοτε στὴν Τουρκομάχον πάλην. (Γεώργιος Σουρής, Ο κύριος Πετσωματάς, 1886)