Ετυμολογία

χαρακτήρας < αρχαία ελληνική χαρακτήρ < χαράσσω

Προφορά

ΔΦΑ : /xa.ɾaˈkti.ɾas/Κατηγορία:Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)

ΟυσιαστικόΚατηγορία:Νέα ελληνικάΚατηγορία:Ουσιαστικά (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)#σαρητκαραχ

χαρακτήρας αρσενικό

1. στον άνθρωπο, το σύνολο των βασικών ιδιοτήτων (πνευματικών και ιδιοσυγκρασιακών) που τον χαρακτηρίζουν και το ξεχωρίζουν από τους άλλους και το οποίο καθορίζεται από τα γονίδια, την ανατροφή, τις περιβαλλοντικές επιρροές και τα βιώματα

   Έχει περίεργο χαρακτήρα, είναι καλός και τίμιος, αλλά κυκλοθυμικός και απρόβλεπτος

2. το ηθικό ανάστημα ή απλώς η σταθερότητα στις αρχές ή τις απόψεις

   Ο Κώστας έχει χαρακτήρα (:είναι αξιόπιστος, σταθερός)

3. τα βασικά χαρακτηριστικά, οι βασικές ιδιότητες που ξεχωρίζουν κάτι από τα όμοιά του

   ο γραφικός χαρακτήρας ενός ατόμου σε αντιδιαστολή προς άλλες γραφές, ο τουριστικός/βιομηχανικός χαρακτήρας μιας περιοχής σε αντιδιαστολή προς περιοχές με άλλη χρήση γης, ο ενημερωτικός χαρακτήρας μιας τηλεοπτικής εκπομπής σε αντιδιαστολή προς ψυχαγωγικές εκπομπές

4. πτυχή μιας δραστηριότητας ή παράλληλος ρόλος/λειτουργία πέρα από εκείνον που της αποδίδει η πλειοψηφία

   ο κοινωνικός χαρακτήρας της τέχνης

5. τα άτομα που παρουσιάζονται σε ένα λογοτεχνικό έργο, οι ήρωες
6. (γραμματικήΚατηγορία:Γραμματική (νέα ελληνικά), τυπογραφίαΚατηγορία:Τυπογραφία (νέα ελληνικά), πληροφορικήΚατηγορία:Πληροφορική (νέα ελληνικά)) γράμμα ή στοιχείο· η μικρότερη μονάδα σημειογραφίας κάποιου συστήματος γραφής, τυπογραφικό σύμβολο

   ελληνικοί χαρακτήρες, λατινικοί χαρακτήρες, αραβικοί χαρακτήρες

7. (γραμματική)Κατηγορία:Γραμματική (νέα ελληνικά) το τελευταίο γράμμα του θέματος πριν από την κατάληξη μιας λέξης

   Στη λέξη χαρακτήρ-ας, ο χαρακτήρας του θέματος είναι το ρ.