oranie (język polskiKategoria:polski (indeks)Kategoria:polski (indeks a tergo)#einaroKategoria:Język polski - rzeczownikiKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju nijakiego)

wymowa:

IPA: [ɔˈrãɲjɛ], AS: [orãńi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.Kategoria:Wymowa polska - zmiękczenie• nazal.Kategoria:Wymowa polska - nazalizacja• -ni…Kategoria:Wymowa polska - końcówki -ni...• i → j Kategoria:Wymowa polska - wymowa i jako /j/

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od oraćKategoria:Język polski - rzeczowniki odczasownikowe

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	oranie
dopełniacz	orania
celownik	oraniu
biernik	oranie
narzędnik	oraniem
miejscownik	oraniu
wołacz	oranie

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. orać, zaorywać

rzecz. oraczka ż, samozaoranie n, orka ż, orzba ż, oracz mos

przym. orny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: orka

• białoruski: (1.1) аранне n

źródła: