Etimologiezh

Diwar an anv-kadarn maen gant ur pebeiladur vogalennek ae/ei.

Furm anv-kadarn

mein/ˈmɛjn/

1. Furm lies an anv-kadarn maen
   • Jilig. — [...]. — Kasit Doue ganeoc'h ha lezit an diaoul war an hent da derri mein gant e zent. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 44.)
   • [...], gant eur wialenn ruz-glaou, great, emezi, gant mein kaer. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 21.)
   • [...], soroc'h ken lies a votez o voustrañ poultr ha mein an hent bras, [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 54.)
   • An avalou-mañ a zo ken kaled ha mein. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 39.)
   • Eur bern mein. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 345.)
   • Eno a zo (ez eus) mein da zorna. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 345.)
   • Ar vugale a zo techet da skei mein. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 345.)
   • — « Trouz ur votez war vein al leur-di. » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 62.)
2. Ar mein
   • [...] ; ur youc'hadenn skiltrus a dregernas dre bevar c'horn bourk Plabenneg, ar bizhier a savas en aer, ar mein a gouezhas stank war Gorbet hag e soudarded. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 193.)
3. Ar vein:
   • Savet, savet, bugaligou ; klasket sikour, ha c'houi a gavo ; tennet ar vein, ha gret an ti, ha dorn Doue d'ho pinnigo ! » — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 128.)
   • An douar a oa ruz gant ar gwad, ar vein a frailhe hag a vruzune dindan o zreid, [...]. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 144.)
   • An dispac’h e deuz he dibennet ; breman an dud a vrezel hag a lezenn a zo eat da Vrest pe da eul leac’h-all, hag ar ieot a zao herrio, etre ar vein, dre ar ruiou, e kear Lesneven. EK
   • Ha raktal ar pennou braz a gear a gouezaz-oll d’an daoulin, var ar vein. EK
   • Geot ar parkeier, bleuñv ar pradeier, kivni ar vein, touskan ar gwez, an ezenn o redek er saonenn, pep tra a hop : « Marc’h en deus diskouarn e Vorvarc’h ! » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 42.)
   • O-daou avat, ar vuoc’h ha Per, a laosk huanadou, a gri o bueziou, gant bep a vouez gouest da lakaat ar vein zoken da deneraat.— (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 68.)
   • Peurc’hraet al labour, setu ar c’hornandon bihan du o tigouezout. En e laouer emañ atao, ya, el laouer cheñchet e kalech stag outañ c’houec’h c’houil-dero deuet eus ar vein a oa bet heñ o c’hori. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 129.)
   • Ar vein glaz-se a zo brésk 'vel gwér. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 39.)
   • Hennezh n'eo mat 'met da dreiñ ar vein da sec'hañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 345.)
   • Gant ar vein e yeas dezhi ha kement a vec'h a reas an amprevan a-raok mervel ma tislonkas an touseg. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 26.)
   • Freuz ar c’hastell, » eme ar roue, « ha taol ar vein er stank. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 173.)
4. mein digompez : ha n'int ket benet
5. skolpadoù mein : tammoù mein torret.

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ) Rummad:Wikeriadur:Etimologiezhioù a vank en alamaneg#mein .

Anv-gwan perc'hennañ

mein /maɪ̯n/

1. Ma.

   Mein Kampf, titl an oberenn ma vernias Hitler e ideologiezh