Etimologiezh

Savet gant ar rannig-verb ra hag ar stumm-verb vo, eus bo, verb bout (pe bezañ).

Troienn verb

ra vo

1. Troienn an hetiñ.
   • Hag e kement a ra, ra vo Doue meulet. Pierre Désiré de Goësbriand, Fables choisies de La Fontaine traduites en vers bretons, Morlaix, 1836. Adembannadur "en breton moderne", Rennes, La Découvrance 1997.
2. Gant ar rener a-raok ar verb:
   • Doue ra vo meulet! emezañ, — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 181.)
   • — Fall a' teus graet ! Ma mallozh ra vo warnout, [...] ! — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 139.)