Ετυμολογία

λύχνος του Αριστοτέλη < → δείτε τη λέξη λύχνος, & σε γενική ενικού:  του και Αριστοτέλη.
Πιθανόν ^{(Χρειάζεται τεκμηρίωση…)}Κατηγορία:Σελίδες για τεκμηρίωση μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική Κατηγορία:Μεταφραστικά δάνεια από τα αγγλικά (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Προέλευση λέξεων από τα αγγλικά (νέα ελληνικά) Aristotle's lantern ή από τη γαλλική Κατηγορία:Μεταφραστικά δάνεια από τα γαλλικά (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Προέλευση λέξεων από τα γαλλικά (νέα ελληνικά) lanterne d'Aristote, φράσεις με τη λέξη lantern (λυχνάρι) < λατινική laterna / lanterna^[1] ως μετάφραση για την αρχαία ελληνική λαμπτήρ. Ο όρος προέκυψε από την ανατομική περιγραφή του αχινού από τον Αριστοτέλη στο βιβλίο του Τῶν περὶ τὰ ζῷα ἱστοριῶν στη λατινική μετάφραση Historia Animalium, όπως σημείωσε το 1734 ο Jacob Theodor Klein στο βιβλίο του Naturalis dispositio Echinodermatum (σελ.40) γράφοντας ότι o Αριστοτέλης συνέκρινε, «comparavit cum laterna». Ο Αριστοτέλης έγραψε ότι το σώμα του αχινού μοιάζει με το αντικείμενο: λαμπτήρ (είδος λάμπας ή λυχναριού της εποχής) και περιέγραφε μάλλον το σχήμα του αχινού παρά το στόμα του.^[2]

※  Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα από τον Αριστοτέλη (αρχαία ελληνικά) Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (αρχαία ελληνικά) Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (αρχαία ελληνικά) 4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοτέλης, Τῶν περὶ τὰ ζῷα ἱστοριῶν, Δ, 5 @scaife.perseus

Κατὰ μὲν οὖν τὴν ἀρχὴν καὶ τελευτὴν συνεχὲς τὸ σῶμα τοῦ ἐχίνου ἐστί, κατὰ δὲ τὴν ἐπιφάνειαν οὐ συνεχὲς ἀλλ’ ὅμοιον λαμπτῆρι μὴ ἔχοντι τὸ κύκλῳ δέρμα.

Πολυλεκτικός όροςΚατηγορία:Νέα ελληνικάΚατηγορία:Πολυλεκτικοί όροι (νέα ελληνικά)Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)#ηλετοτσιραυοτσονχυλ

λύχνος του Αριστοτέλη αρσενικό

• (ζωολογίαΚατηγορία:Ζωολογία (νέα ελληνικά), ανατομίαΚατηγορία:Ανατομία (νέα ελληνικά)) όργανο μάσησης των αχινών

  ※  Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά) Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά)Ο λύχνος του Αριστοτέλη είναι ένα σκληρό και πολύπλοκο μασητικό σύστημα, που αποτελείται από πολλά ασβεστολιθικά τμήματα. Αυτά σχηματίζουν πέντε σιαγόνες διατεταγμένες ακτινωτά με ισάριθμα επιμήκη ασβεστολιθικά δόντια. Τα εχινοειδή είναι κυρίως οργανισμοί φυτοφάγοι, συχνά ξύνουν επιφάνειες και καταναλώνουν φύκη.

  Παπαδόπουλος Ανδρέας, Διατροφή και φυσιολογία του αχινού Paracentrotus lividus, προπτυχιακή διπλωματική εργασία, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Σχολή Γεωπονικών Επιστημών, Τμήμα Γεωπονίας Ιχθυολογίας και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Βόλος 2011, σελ. 10-11

  ※  Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά) Κατηγορία:Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά)Το μόνο μαλακό σημείο στην εξωτερική επιφάνεια του αχινού είναι ένας μυώδης ιστός, η περιστοματική μεμβράνη (Εικόνα 1.6) η οποία είναι γυμνή. Αυτή βοηθά τη λειτουργία της μασητικής συσκευής του αχινού, γνωστής ως “Λύχνου του Αριστοτέλη” (Εικόνα 1.7). Πρόκειται για ένα πολύπλοκο σύστημα σιαγόνων με ισάριθμα ασβεστολιθικά δόντια και μυών που χρησιμοποιεί ο A. lixula για να αποσπάσει την τροφή του από τον βυθό.

  Χατζηλίας Μάρκος, Ιστολογική ανάλυση των γονάδων του αχινού Arbacia lixula (Linnaeus, 1758) στον Παγασητικό Κόλπο, προπτυχιακή διπλωματική εργασία, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Σχολή Γεωπονικών Επιστημών, Τμήμα Γεωπονίας Ιχθυολογίας και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Βόλος 2015, σελ. 11

Αναφορές

Πηγές

• λύχνος - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα) Κατηγορία:Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)#ηλετοτσιραυοτσονχυλ