Etimologia

(nom e adj.) Del latin barbarus « estrangièr al respècte dels Grècs o dels Romans »Categoria:Mots en occitan eissits d’un mot en latin, del grèc ancian βάρβαροςCategoria:Mots en occitan eissits d’un mot en grèc ancian.

(verb) De barba

Prononciacion

lengadocian /baɾˈβaɾ/, /baɾˈβaɾ/

escotar « barbar »

provençau /baʀˈbaʀ/, /baʀˈbaʀ/

Sillabas

bar|bar

Adjectiu

barbar (lengadocian) Categoria:Occitan lengadocian, (provençau) Categoria:Occitan provençau

1. (Antiquitat) Qualifica los pòbles que son pas grècs o romans.
2. (figurat) Qu'es salvatge, rude, ignorant ; que manca de civilizacion.
3. Que manca d’armonia, d'estil.
4. Qu'es crudèl, inuman.

Nom comun Categoria:occitanCategoria:Noms comuns en occitan

barbar (lengadocian) Categoria:Occitan lengadocian, (provençau) Categoria:Occitan provençau; masculin, (femenin: barbara)

1. (Antiquitat) Persona qu’aperten a un grop fòra de la civilizacion grèga, puèi, romana.
2. (Antiquitat tardièra, per extension) Persona apertenent als pòbles germanics que envasiguèron l’Empèri roman e autres envasidors, de las grandas migracions entre los sègles IV e VII.
3. (pejoratiu) Òme o grop social considerat coma crudèl, inuman, violent.

Vèrb

barbar

1. se far la barba, se rasar.
2. Racinar, far de racinas

Etimologia

De barba.

Prononciacion

Oriental: /bərˈba/, /bərˈba/

Occidental: nord-occidental /barˈβa/, /barˈβa/, valencian /baɾˈβaɾ/, /baɾˈβaɾ/

Sillabas

bar|bar

Vèrb

barbar

1. Sortir la primièra barba

Etimologia

De barba.

Prononciacion

Oriental: /bərˈba/, /bərˈba/

Occidental: nord-occidental /barˈβa/, /barˈβa/, valencian /baɾˈβaɾ/, /baɾˈβaɾ/

Sillabas

bar|bar

Vèrb

barbar

1. Sortir la primièra barba, per un òme
2. Sortir de radicèlas, per una planta

Etimologia

De barba.

Prononciacion

Portugal /bɐɾˈbaɾ/, /bɐɾˈbaɾ/

Brasil /baɦˈbaɾ/, /baɦˈbaɾ/, /baɾˈba/, /baɾˈba/

Sillabas

bar|bar

Vèrb

barbar

1. Sortir la primièra barba, per un òme
2. Sortir de radicèlas, per una planta