clausa
Occitan
Categoria:occitanEtimologia
- (nom 1) Del bas latin clausaCategoria:Mots en occitan eissits d’un mot en latin, del latinCategoria:Mots en occitan eissits d’un mot en latin classic clausula.
- (nom 2) De claure.
Prononciacion
- /ˈklawzo̞/
- /ˈkjawzo̞/ (naut lemosin)
França (Bearn) : escotar « clausa »
Nom comun 1 Categoria:occitanCategoria:Noms comuns en occitan
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| clausa | clausas |
| [klawzo̞] | [klawzo̞s] |
clausa (lengadocian) Categoria:Occitan lengadocian, (provençau) Categoria:Occitan provençau; femenin
- Disposicion particulara fasent partit d’un tractat, d’un contracte, d’un arrèst, d’una lei de quin que siá acte public o particular, etc.
Variantas dialectalas
- clòsa (gascon)
Sinonims
Traduccions
|
|
Nom comun 2 Categoria:occitanCategoria:Noms comuns en occitan
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| clausa | clausas |
| [klawzo̞] | [klawzo̞s] |
clausa femenin
- airal clausurat
Forma de vèrb
Categoria:occitan#clausaCategoria:Vèrbes conjugats en occitan#clausa
clausa
- Participi passat femenin singular de claure.