Occitan

Etimologia

De guidar.

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈgiðo̞/, /ˈgiðo̞/; provençau /ˈgidə/, /ˈgidə/

França (Bearn) : escotar « guida »

Nom comun Categoria:occitanCategoria:Noms comuns en occitan

guida masculin o femenin

1. La persona que mena una persona e, l’acompanhant, li mòstra lo camin.
   • Un guida de montanha.
2. La persona que dirigís, mena dins la vida, dins los afars.
   • Un guida esperital.
3. (Militar) Persona que conéis las rotas del país e dirigís lo caminament d’una tròpa.
4. Objècte que la foncion es de guidar...
   1. las bèstias: retnas, tralhas, estiras.
   2. un veïcul: lata o timon de carreta.
   3. un autre objècte: marc
   4. amb las instruccions publicadas, coma un libre, una mapa, un recuèlh temaric, ...
      • Un guida toristic.
5. Tot çò que dirigís o inspira qualqu’un dins sas accions.
   • La lei es mon guida.

Sinonims

Persona que dirigís

• menaire

Derivats

• guidatge
• guidaire
• guidon

Traduccions

Forma de vèrb

guida

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de guidar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de guidar

Francés

Prononciacion

/gida/, /gida/

França (París) : escotar « guida »

Forma de vèrb

guida

1. Tresena persona del singular del passat simple de l'indicatiu de guider

Italian

Etimologia

De guidare.

Prononciacion

/ˈgwida/, /ˈgwida/

Nom comun Categoria:italianCategoria:Noms comuns en italian

guida masculin o femenin

1. guida ^(oc)

Forma de vèrb

guida

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de guidare
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de guidare