K2 (język polskiKategoria:polski (indeks)Kategoria:polski (indeks a tergo)#2kKategoria:Język polski - rzeczownikiKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju męskiegoKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju męskorzeczowego)

wymowa:

‹ka-dwa›

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geogr. najwyższy szczyt Karakorum, drugi co do wysokości szczyt Ziemi; zob. też K2 w Wikipedii

(1.2) geogr. szczyt w masywie Kaunergrat w Alpach Ötztalskich; zob. też K2 (Alpy Ötztalskie) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2) nieodm.,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	K2	K2
dopełniacz	K2	K2
celownik	K2	K2
biernik	K2	K2
narzędnik	K2	K2
miejscownik	K2	K2
wołacz	K2	K2

Kategoria:Nieodmienne rzeczowniki w języku polskim

przykłady:

(1.1) Pierwszą kobietą, która zdobyła K2, była Wanda Rutkiewicz.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wyprawa na K2 • zdobyć K2

synonimy:

(1.1) Czogori

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) szczyt

(1.1) szczyt

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zob. też K2 (ujednoznacznienie) w Wikipedii

tłumaczenia:

źródła: