cecha (język polskiKategoria:polski (indeks)Kategoria:polski (indeks a tergo)#ahcecKategoria:Język polski - rzeczownikiKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju żeńskiego)

wymowa:

IPA: [ˈt͡sɛxa], AS: [ceχa], ^ⓘ

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

(1.2) mat. zob. cecha logarytmu

(1.3) stpol. znamię, piętno^[1]

(1.4) stpol. poszewka na poduszkę^[1]

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	cecha	cechy
dopełniacz	cechy	cech
celownik	cesze	cechom
biernik	cechę	cechy
narzędnik	cechą	cechami
miejscownik	cesze	cechach
wołacz	cecho	cechy

przykłady:

(1.1) Specyficzną cechą samochodu Bolesława jest to, że psuje się zaraz po uruchomieniu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) atrybut, własność, właściwość, wyróżnik

antonimy:

(1.2) mantysa

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1-3)

rzecz. cechówka ż, cechowanie n

czas. cechować ndk.

związki frazeologiczne:

(1.1) cecha logarytmu

etymologia:

(1.1-3) śwn. zēcheKategoria:Język średnio-wysoko-niemiecki w etymologii → znak rozpoznawczy^[2], por. niem. Zeichen^[3]

(1.4) niem. ZiecheKategoria:Język niemiecki w etymologii < gr. θήκηKategoria:Język starogrecki w etymologii (thḗkē) → skrzynia^[3]

uwagi:

por. istota

tłumaczenia:

• albański: (1.1) veti ż, tipar m
• angielski: (1.1) feature, property
• arabski: (1.1) نعت, صفة, خلة, خاصة
• białoruski: (1.1) прыкмета ż, рыса ż
• duński: (1.1) træk n, egenskab w, kendetegn n, karaktertræk n
• esperanto: (1.1) trajto, eco
• francuski: (1.1) marque ż, trait m, caractère m; (1.2) caractéristique ż
• hiszpański: (1.1) rasgo m, carácter m; (1.2) característica ż
• interlingua: (1.1) contramarca
• japoński: (1.1) 特徴 (とくちょう, tokuchō), 特色 (とくしょく, tokushoku)
• jidysz: (1.1) שטריך m (sztrich), אייגנקייט ż / n (ejgnkejt), (charakterystyczna) קענצייכן m (kencejchn)
• łaciński: (1.1) genus
• niderlandzki: (1.1) eigenschap ż; (1.2) karakteristiek ż
• niemiecki: (1.1) Merkmal n
• nowogrecki: (1.1) χαρακτηριστικό n, ιδιότητα ż; (1.2) ιδιότητα ż
• portugalski: (1.1) atributo m, característica ż
• rosyjski: (1.1) черта ż, признак m, свойство n
• szwedzki: (1.1) kännetecken n, särdrag n, drag n, egenskap w
• turecki: (1.1) özellik, nitelik
• ukraiński: (1.1) риса ż, ознака ż, властивість ż
• wilamowski: (1.1) ocaeihia n, ocacha n, karakter m
• włoski: (1.1) caratteristica ż

źródła: