ciężar (język polskiKategoria:polski (indeks)Kategoria:polski (indeks a tergo)#rażęicKategoria:Język polski - rzeczownikiKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju męskiegoKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju męskorzeczowego)

wymowa:

IPA: [ˈt͡ɕɛ̃w̃ʒar], AS: [ćẽũ̯žar], zjawiska fonetyczne: zmięk.Kategoria:Wymowa polska - zmiękczenie• nazal.Kategoria:Wymowa polska - nazalizacja• asynch. ę Kategoria:Wymowa polska - asynchroniczna wymowa ę ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fiz. siła, z jaką Ziemia przyciąga ciało fizyczne; zob. też ciężar w Wikipedii

(1.2) obciążenie, utrudnienie, problem

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	ciężar	ciężary
dopełniacz	ciężaru	ciężarów
celownik	ciężarowi	ciężarom
biernik	ciężar	ciężary
narzędnik	ciężarem	ciężarami
miejscownik	ciężarze	ciężarach
wołacz	ciężarze	ciężary

przykłady:

(1.1) Waga mierzy ciężar i pokazuje masę.

składnia:

kolokacje:

(1.2) ciężar choroby / grzechu / kalectwa / podatków / winy / zbrodni • przygniatający / przytłaczający ciężar

synonimy:

(1.2) brzemię

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) ciężar właściwy, ciężar gatunkowy

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. ciężarowiec mos/mrz, ciężarek m, ciężarna ż, ciężarówka ż, ciężkość ż

przym. ciężki, ciążowy, ciężarny, ciężkawy, ciężarowy

przysł. ciężko, ociężale

związki frazeologiczne:

ciężar odpowiedzialności • obarczyć ciężarem

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) weight; (1.2) burden
• arabski: (1.2) حمل, وزن, ثقل
• baskijski: (1.1) pisu
• białoruski: (1.1) вага ż; (1.2) цяжар m
• duński: (1.1) tyngde w; (1.2) tyngde w
• esperanto: (1.1) pezo
• francuski: (1.1) poids m; (1.2) poids m
• niemiecki: (1.1) Gewicht n; (1.2) Last ż
• nowogrecki: (1.1) βάρος n
• rosyjski: (1.1) вес m; (1.2) бре́мя n, груз m
• suahili: (1.2) mzigo
• ukraiński: (1.1) вага ż; (1.2) тягар m

źródła: