harap (język polskiKategoria:polski (indeks)Kategoria:polski (indeks a tergo)#parahKategoria:Język polski - rzeczownikiKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju męskiegoKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju męskorzeczowego)

wymowa:

IPA: [ˈxarap], AS: [χarap]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. bicz z krótkim trzonkiem i długim plecionym rzemieniem^[1], używany głównie na psy myśliwskie podczas polowań par force^[2]; zob. też harap w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	harap	harapy
dopełniacz	harapa / harapu	harapów
celownik	harapowi	harapom
biernik	harap	harapy
narzędnik	harapem	harapami
miejscownik	harapie	harapach
wołacz	harapie	harapy

przykłady:

(1.1) Od ubitej zwierzyny przez dłuższą chwilę odganiać musiał ogary giętkim harapem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) knut, korbacz

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) bicz, batog

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

(1.1) po harapie

etymologia:

niem. herabKategoria:Język niemiecki w etymologii! → tutaj (okrzyk myśliwych przy poskramianiu psów)^[3]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

harap (język węgierskiKategoria:węgierski (indeks)Kategoria:węgierski (indeks a tergo)#parahKategoria:Język węgierski - czasowniki)

wymowa:

znaczenia:

czasownik

(1.1) gryźć

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: