karo (język polskiKategoria:polski (indeks)Kategoria:polski (indeks a tergo)#orakKategoria:Język polski - rzeczownikiKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju nijakiegoKategoria:Język polski - przymiotniki)

wymowa:

IPA: [ˈkarɔ], AS: [karo] ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) karc. kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru; zob. też karo w Wikipedii

(1.2) dekolt w kształcie kwadratu

przymiotnik

(2.1) należący do kar (1.1)

rzeczownik, forma fleksyjnaKategoria:Formy rzeczowników polskich

(3.1) W. lp zob. kara

odmiana:

(1.1) nieodm.,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	karo	karo
dopełniacz	karo	karo
celownik	karo	karo
biernik	karo	karo
narzędnik	karo	karo
miejscownik	karo	karo
wołacz	karo	karo

Kategoria:Nieodmienne rzeczowniki w języku polskim lub

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	karo	kara
dopełniacz	kara	kar
celownik	karu	karom
biernik	karo	kara
narzędnik	karem	karami
miejscownik	karze	karach
wołacz	karze	kara

(2.1) nieodm.

przykłady:

(1.1) Miałem w ręku pięć kar.

(1.2) Na sylwestra kupiła czarną sukienkę karo.

(2.1) Dołożyłem dwójkę karo.

składnia:

kolokacje:

(1.1) grać / wistować / wyjść w kara • małe karo

(2.1) as / dwójka / trójka / … / walet / dama / król karo • jeden (raz) / dwa / trzy / cztery karo (w licytacji brydżowej)

synonimy:

(1.1) dzwonek, poduszka, reg. pozn. szalek, reg. śl. szel

(2.1) karowy

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. karowy

związki frazeologiczne:

(1.1) kto gra karo, przegra zaro (sic!)

etymologia:

franc. carreauKategoria:Język francuski w etymologii → kwadracik^[1]

uwagi:

(2.1) zawsze po rzeczowniku lub liczebniku

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) diamonds lm; (2.1) of diamonds
• baskijski: (1.1) diamante; (2.1) diamante
• bułgarski: (1.1) каро n
• czeski: (1.1) káry
• duński: (1.1) ruder w; (2.1) ruder
• esperanto: (1.1) karoo; (2.1) karoa
• fiński: (1.1) ruutu
• interlingua: (1.1) diamante
• japoński: (1.1) ダイヤ (daiya)
• kataloński: (1.1) diamant m
• niemiecki: (1.1) Karo n
• nowogrecki: (1.1) καρό n
• rosyjski: (1.1) бубна ż; (2.1) бубен
• słowacki: (1.1) káro n
• szwedzki: (1.1) ruter w
• węgierski: (1.1) káró
• włoski: (1.1) quadri m lm

źródła:

karo (esperanto (morfem)Kategoria:esperanto (morfem) (indeks)Kategoria:esperanto (morfem) (indeks a tergo)#orak)

wymowa:

znaczenia:

morfemKategoria:Esperanto - morfemy

(1.1) karc. karo

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. karoo

przym. karoa

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

karo (język jaćwieskiKategoria:jaćwieski (indeks)Kategoria:Język jaćwieski - rzeczowniki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) walka^[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

odziedziczone z prabałtosł. *karyasKategoria:Język prabałtosłowiański w etymologii, z praindoeur. *kóryosKategoria:Język praindoeuropejski w etymologii, z *ker- → armia

por. litew. kãras, łot. karš

uwagi:

źródła: