zachwycać

zachwycać (język polskiKategoria:polski (indeks)Kategoria:polski (indeks a tergo)#ćacywhcazKategoria:Język polski - czasownikiKategoria:Język polski - czasownikiKategoria:Język polski - czasowniki zwrotneKategoria:Język polski - czasowniki niedokonane)

wymowa:
IPA: [zaˈxfɨt͡sat͡ɕ], AS: [zaχfycać], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw.Kategoria:Wymowa polska - postępowa utrata dźwięczności
znaczenia:

czasownik

(1.1) wprawiać kogoś w stan zachwytu; być powodem/obiektem czyjegoś zachwytu

czasownik zwrotny niedokonany zachwycać się (dk. zachwycić się)

(2.1) wyrażać swój podziw wobec czegoś lub kogoś, być olśnionym kimś lub czymś
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) gw. (Górny Śląsk) dziwować sie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zachwycanie n, zachwyt
czas. zachwycić dk.
ims. zachwycający
przym. zachwycony, zachwycający
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Kategoria:Język polski - czasowniki Kategoria:Język polski - czasowniki niedokonane Kategoria:Język polski - czasowniki zwrotne Kategoria:Strony używające rozszerzenia Phonos Kategoria:Wymowa polska - postępowa utrata dźwięczności Kategoria:polski (indeks) Kategoria:polski (indeks a tergo)