Etimologia

Del latin complementumCategoria:Mots en occitan eissits d’un mot en latin, de complere

Prononciacion

lengadocian, gascon /kumpleˈment/, /kumpleˈment/

França (Bearn) : escotar « complement »

provencau /kũⁿpleˈmẽⁿ/, /kũⁿpleˈmẽⁿ/

Nom comun Categoria:occitanCategoria:Noms comuns en occitan

complament masculin

1. Çò qui s’apond o que cal apondre a quicòm per que venga entièr, complèt.
2. (geometria) Çò que cal apondre a un angle que complete l’angle drech, es a dire nonanta grases.
3. (aritmetica) Diferéncia entre un nombre e l’unitat seguida de tant de zèros qu’i a de chifras dins aquel nombre.
   • Complement aritmetic d’un nombre. - Lo complement aritmetic de 760 es 240.
4. (astronomia) Distància angulara d’un astre cap al zenit.
5. (musica) Çò que cal apondre per completar l’octava.
6. (gramatica) Mots o grops de mots utilizats per completar la nocion o determinar lo sens dels mots als que son jonches, dirèctament o indirèctament amb de preposicions.

Etimologia

Del latin complementumCategoria:Mots en anglés eissits d’un mot en latin, de complere

Prononciacion

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « complement »

Prononciacion

/ˈkɒmpləˌmɛnt/, /ˈkɒmpləˌmɛnt/

Nom comun Categoria:anglésCategoria:Noms comuns en anglés

complament masculin

1. complement ^(oc) (1, 2)

Vèrb

complament

1. completar ^(oc), emplir, far caber

Etimologia

Del latin complementumCategoria:Mots en catalan eissits d’un mot en latin, de complere

Prononciacion

Balearic /kompləˈment/, /kompləˈment/, Central /kumpləˈmen/, /kumpləˈmen/, Valencian /kompleˈment/, /kompleˈment/

Nom comun Categoria:catalanCategoria:Noms comuns en catalan

complament masculin

1. complement ^(oc)