morda (język polskiKategoria:polski (indeks)Kategoria:polski (indeks a tergo)#adromKategoria:Język polski - rzeczownikiKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju żeńskiegoKategoria:Język polski - wykrzykniki)

wymowa:

IPA: [ˈmɔrda], AS: [morda] ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. przednia część głowy zwierzęcia

(1.2) pot. grub. twarz lub usta człowieka^[1]

wykrzyknik

(2.1) grub. zamknij się!, stul pysk!

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	morda	mordy
dopełniacz	mordy	mord
celownik	mordzie	mordom
biernik	mordę	mordy
narzędnik	mordą	mordami
miejscownik	mordzie	mordach
wołacz	mordo	mordy

(2.1) nieodm.

przykłady:

(1.1) Czarna krowa w kropki bordo gryzła trawę kręcąc mordą^[2].

(1.2) Chcesz w mordę!?

(2.1) Morda tam (…), siedzieć w tym sejmie i kraść dalej (…)!^[3]

składnia:

kolokacje:

(1.1) psia / kocia morda

(1.2) zakazana morda

synonimy:

(1.1) pysk

(1.2) gęba, ryj, sznupa, jadaczka

(2.1) morda w kubeł!, stul mordę!, zamknij mordę!, zamknij się!

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

(1.2) oko, nos, ucho

wyrazy pokrewne:

rzecz.

zdrobn. mordka ż, mordeczka ż, morduchna ż

przym. mordziasty

związki frazeologiczne:

dać mordy • drzeć mordę • jak w mordę strzelił • mieć mordę od ucha do ucha • morda w kubeł / morda w kubeł, nie bulgotać • mordo ty moja • o w mordę! • obić mordę • padać na mordę • pies ci mordę lizał • piłować mordę • rozpuścić mordę • wylecieć na zbitą mordę • wyrzucić na zbitą mordę / wylać na zbitą mordę / wywalić na zbitą mordę • wziąć za mordę • zamknąć mordę / stulić mordę • zatkać mordę

etymologia:

uwagi:

(1.1-2) W dopełniaczu liczby mnogiej poprawna jest jedynie forma „mord”. Niepoprawna jest forma „mórd”^[4][5].

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) mug, trap
• białoruski: (1.1) морда ż; (1.2) морда ż
• fiński: turpa
• hiszpański: (1.1) morro m, hocico m; (1.2) jeta ż, morro m
• interlingua: (1.1) musello
• niderlandzki: (1.1) snuit m, muil m; (1.2) tronie m
• niemiecki: (1.2) Visage ż
• rosyjski: (1.1) морда (morda) ż; (1.2) морда ż
• szwedzki: (1.1) mule w
• ukraiński: (1.1) морда ż; (1.2) морда ż
• włoski: (1.1) muso m, ceffo m

źródła:

morda (język czeskiKategoria:czeski (indeks)Kategoria:czeski (indeks a tergo)#adromKategoria:Język czeski - rzeczownikiKategoria:Język czeski - rzeczowniki rodzaju żeńskiego)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. pysk (zwł. u psa)

(1.2) grub. morda, pysk, ryj

odmiana:

(1.1-2)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	morda	mordy
dopełniacz	mordy	mord
celownik	mordě	mordám
biernik	mordu	mordy
wołacz	mordo	mordy
miejscownik	mordě	mordách
narzędnik	mordou	mordami

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

morda (język słoweńskiKategoria:słoweński (indeks)Kategoria:słoweński (indeks a tergo)#adromKategoria:Język słoweński - przysłówki)

wymowa:

znaczenia:

przysłówek

(1.1) może

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: