Uitspraak

• IPA: / ər / (1 lettergreep)Categorie:Woorden met 1 lettergreep in het NederlandsCategorie:Woorden in het Nederlands met IPA-weergave

Woordafbreking

• -er

Woordherkomst en -opbouw

• [zelfstandig naamwoord 1,2] van Oudnederlands *-āri, -ere, van het Protogermaanse *-ārijaz, geleend van het Latijnse -ārius
• [bijvoeglijk naamwoord 1] van Oudnederlands -iro, -oro, van het Protogermaanse *-izô, *-ōzô.
• [zn 3, bv 2] van Oudnederlands *-āri, van het Protogermaanse *warjaz ^[1]

Achtervoegsel

-er (vormt een zelfstandig naamwoord m)^[2]

1. toegevoegd aan de stam van een overgankelijk of inergatief werkwoord: het agens dat de actie van het werkwoord uitvoert

   • arbeider, wekker 

2. instrument waarmee de handeling wordt verricht die het grondwoord noemt

   • gieter, prikker 

3. toegevoegd aan de eigennaam van sommige plaatsen en gebieden: de aanduiding van een inwoner of ingezetene

   • Amsterdammer, Limburger 

-er (vormt een bijvoeglijk naamwoord)^[3]

1. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord: de vergelijkende vorm

   • aardiger, groter 

2. toegevoegd aan de eigennaam van sommige plaatsen en gebieden: ter aanduiding van wat daar vandaan komt of er betrekking op heeft

   • een Amelander kaas, het Groninger museum 

-er (vormt een werkwoord) ^{[4] [5]}

1. (verouderd)Categorie:Verouderd in het Nederlands toegevoegd direct na de stam van een werkwoord, voor een eventuele uitgang levert het een frequentatief op, dat herhaling en intensiteit uitdrukt

   • Zij knipperde met haar ogen toen ze uit de donkere berging weer in de hel verlichte keuken kwam. 

Verwijzingen

Uitspraak

• [A] IPA: /ʌ/Categorie:Woorden in het Deens met IPA-weergave
• [B] IPA: /ˈeˀɐ̯/Categorie:Woorden in het Deens met IPA-weergave

Woordherkomst en -opbouw

• [A] van Oudnoords -ari, van het Protogermaanse *-ārijaz, van Latijn -arius, cognaat Angelsaksisch -ere en met Nederlands, Duits en Engels -er ^[1]
• [B] van dezelfde oorsprong in het Latijn als [A] maar ontleend via een Romaanse taal, vaak het Frans^[2]

Achtervoegsel

[A] -er

1. maakt van een woord dat activiteit aangeeft
   1. de aanduiding voor een persoon die daarmee bezig is of dat als beroep heeft
   2. de aanduiding voor een voorwerp of toestel dat daarvoor gebruikt wordt
2. maakt van de aanduiding van een groep of een categorie iemand die daartoe behoort
3. maakt van een plaatsaanduiding de aanduiding voor iemand die uit die plaats
4. maakt van een telwoord een woord dat die iets of iemand met die waarde of rang aangeeft
5. (informeel)Categorie:Informeel in het Deens vormt een naamwoord van handeling bij een werkwoord
6. (informeel)Categorie:Informeel in het Deens maakt een verkorting van een langer woord

Achtervoegsel

[B] -er

1. -ier, duidt een persoon met een bepaalde functie aan

Verwijzingen

Achtervoegsel

-er

1. toegevoegd aan de stam van een overgankelijk of inergatief werkwoord: het agens dat de actie van het werkwoord uitvoert
2. toegevoegd aan de eigennaam van sommige plaatsen en gebieden: de aanduiding van een mannelijke inwoner of ingezetene
3. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord: de vergelijkende vorm

Achtervoegsel

-er

1. Achtervoegsel van werkwoorden van de eerste verbuiging

   • ambulare → aller 

2. Maakt van zelfstandige naamwoorden een werkwoord

   • charge → charger 

Woordherkomst en -opbouw

• van Oudnoords -ari, van het Protogermaanse *-ārijaz, geleend van het Latijnse -ārius, cognaat met Nederlands, Duits en Engels -er^[1]

Achtervoegsel

-er

1. maakt van een woord dat activiteit aangeeft
   1. de aanduiding voor een persoon die daarmee bezig is of dat als beroep heeft
   2. de aanduiding voor een voorwerp of toestel dat daarvoor gebruikt wordt
2. maakt van een plaatsaanduiding de aanduiding voor iemand die uit die plaats
3. maakt van een telwoord een woord dat die waarde of rang aangeeft

Verwijzingen

Woordherkomst en -opbouw

• van Oudnoords -ari, van het Protogermaanse *-ārijaz, geleend van het Latijnse -ārius, cognaat met Nederlands, Duits, Engels -er en Frans -ier^[1]

Achtervoegsel

-er

1. maakt van een woord dat activiteit aangeeft
   1. de aanduiding voor een persoon die daarmee bezig is of dat als beroep heeft
   2. de aanduiding voor een voorwerp of toestel dat daarvoor gebruikt wordt

Verwijzingen