Juda (język polskiKategoria:polski (indeks)Kategoria:polski (indeks a tergo)#adujKategoria:Język polski - rzeczownikiKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju męskiegoKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju męskoosobowegoKategoria:Język polski - nazwy własneKategoria:Język polski - rzeczownikiKategoria:Język polski - rzeczowniki rodzaju żeńskiegoKategoria:Język polski - nazwy własne)

wymowa:

IPA: [ˈjuda], AS: [i ̯uda]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskieKategoria:Język polski - imiona męskie; imię biblijne; zob. też Juda (imię) w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(2.1) imię złej rusałki, synonim nieczystej siły

(2.2) geogr. hist. Judea, nazwa krainy; zob. też Judea w Wikipedii

(2.3) adm. hist. starożytne państwo na Bliskim Wschodzie; zob. też Królestwo Judy w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Juda	Judowie
dopełniacz	Judy	Judów
celownik	Judzie	Judom
biernik	Judę	Judów
narzędnik	Judą	Judami
miejscownik	Judzie	Judach
wołacz	Judo	Judowie

(2.2-3) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Juda
dopełniacz	Judy
celownik	Judzie
biernik	Judę
narzędnik	Judą
miejscownik	Judzie
wołacz	Judo

przykłady:

(1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela^[1].

(1.1) 28 października przypadają imieniny Judy.

(1.1) Ja mu sam włożę jarzmo na wspaniałą szyję, / sam Efraima zaprzęgnę, / orać będzie Juda, / Jakub zaś będzie bronował.^[2]

(2.2) Betlejem leżało na terytorium Judy.

(2.3) Wiele informacji o panujących w Judzie dostarcza Biblia.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pan Juda • brat / kuzyn / wujek / dziadek Juda • mężczyzna imieniem (o imieniu) Juda • święty / błogosławiony Juda • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Juda • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Juda • otrzymać / dostać / przybrać imię Juda • dzień imienin / imieniny Judy • na Judy (o dniu)

(2.2) Ziemia Judy

(2.3) Królestwo Judy

synonimy:

(1.1) war. Judasz; zdrobn. Judek

(2.2) Judea

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) (2.2-3)

rzecz. judasz m, Judea ż

zdrobn. Judek mos

war. Judasz mos

przym. judzki; przest. gw. Judzin^[3][4]

rzecz. judziciel mos

czas. judzić ndk., podjudzać ndk., podjudzić dk.

związki frazeologiczne:

babskie lato czasem się opłaci, ale od Judy bywają grudy, ciepło się traci • mówił Juda: jak się uda

etymologia:

(1.1) (2.2-3) łac. IudasKategoria:Język łaciński w etymologii < gr. ἸούδαςKategoria:Język starogrecki w etymologii < hebr. יהודהKategoria:Język hebrajski w etymologii (yehudah) < hebr. ידהKategoria:Język hebrajski w etymologii → dziękować, czynić dziękczynienie

(2.1) prasł. *juditiKategoria:Język prasłowiański w etymologii → łudzić, oszukiwać^[5]

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Judah; (2.2) Judah; (2.3) Judah
• czeski: (1.1) Juda m; (2.2) Judsko, Judea ż; (2.3) Judsko, Judea ż
• francuski: (1.1) Juda m; (2.2) Judée ż, Juda; (2.3) Juda
• hiszpański: (1.1) Judá m; (2.2) Judea ż
• niemiecki: (1.1) Juda m; (2.2) Juda n; (2.3) Juda n
• portugalski: (1.1) Judas m
• rosyjski: (1.1) Иуда m, Юда m
• słowacki: (1.1) Júda m; (2.2) Judsko, Júdsko, Judea; (2.3) Judsko, Júdsko, Judea
• włoski: (1.1) Giuda m; (2.2) Giudea ż; (2.3) Giudea ż

źródła: